80:1
عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ
'Abasa wa tawallaa.
چهره در هم كشيد و روى گردانيد،
80:2
أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ
An jaa-ahul 'a-maa
كه آن مرد نابينا پيش او آمد؛
80:3
وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ
Wa maa yudreeka la'allahu yaz zakkaa.
و تو چه دانى، شايد او به پاكى گرايد،
80:4
أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ
Au yaz zak karu fatanfa 'ahuz zikraa.
يا پند پذيرد و اندرز سودش دهد.
80:5
أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ
Amma manis taghnaa
اما آن كس كه خود را بى‌نياز مى‌پندارد،
80:6
فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ
Fa-anta lahu tasaddaa
تو بدو مى‌پردازى؛
80:7
وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ
Wa ma 'alaika allaa yaz zakka.
با آنكه اگر پاك نگردد، بر تو [مسؤوليتى] نيست.
80:8
وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ
Wa amma man jaa-aka yas'a
و اما آن كس كه شتابان پيش تو آمد،
80:9
وَهُوَ يَخْشَىٰ
Wahuwa yakhshaa,
در حالى كه [از خدا] مى‌ترسيد،
80:10
فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ
Fa-anta 'anhu talah haa.
تو از او به ديگران مى‌پردازى.
80:11
كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌۭ
Kalla innaha tazkirah
زنهار [چنين مكن] اين [آيات] پندى است.
80:12
فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ
Faman shaa a zakarah
تا هر كه خواهد، از آن پند گيرد.
80:13
فِى صُحُفٍۢ مُّكَرَّمَةٍۢ
Fi suhufim mukar rama,
در صحيفه‌هايى ارجمند،
80:14
مَّرْفُوعَةٍۢ مُّطَهَّرَةٍۭ
Marfoo'atim mutah hara,
والا و پاك‌شده،
80:15
بِأَيْدِى سَفَرَةٍۢ
Bi'aidee safara
به دست فرشتگانى،
80:16
كِرَامٍۭ بَرَرَةٍۢ
Kiraamim bararah.
ارجمند و نيكوكار.
80:17
قُتِلَ ٱلْإِنسَٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ
Qutilal-insanu maa akfarah.
كشته باد انسان، چه ناسپاس است
80:18
مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ
Min aiyyi shai-in Khalaq
او را از چه چيز آفريده است؟
80:19
مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ
Min nutfah; khalaqahu faqad-darah.
از نطفه‌اى خلقش كرد و اندازه مقررش بخشيد.
80:20
ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ
Thummas sabeela yas-sarah
سپس راه را بر او آسان گردانيد.
80:21
ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ
Thumma amatahu fa-aqbarah
آنگاه به مرگش رسانيد و در قبرش نهاد.
80:22
ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ
Thumma iza shaa-a ansharah
سپس چون بخواهد او را برانگيزد.
80:23
كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ
Kalla lamma yaqdi maa amarah.
ولى نه! هنوز آنچه را به او دستور داده، به جاى نياورده است.
80:24
فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ
Falyanzuril insanu ilaa ta-amih
پس انسان بايد به خوراك خود بنگرد،
80:25
أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّۭا
Anna sabab nalmaa-a sabba.
كه ما آب را به صورت بارشى فرو ريختيم؛
80:26
ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّۭا
Thumma sha qaqnal-arda shaqqa.
آنگاه زمين را با شكافتنى [لازم] شكافتيم؛
80:27
فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّۭا
Fa ambatna feeha habba
پس در آن، دانه رويانيديم.
80:28
وَعِنَبًۭا وَقَضْبًۭا
Wa 'inabaw-wa qadba
و انگور و سبزى،
80:29
وَزَيْتُونًۭا وَنَخْلًۭا
Wa zaitoonaw wanakh la'
و زيتون و درخت خرما،
80:30
وَحَدَآئِقَ غُلْبًۭا
Wa hadaa-iqa ghulba
و باغهاى انبوه،
80:31
وَفَٰكِهَةًۭ وَأَبًّۭا
Wa faki hataw-wa abba.
و ميوه و چراگاه،
80:32
مَّتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ
Mata'al-lakum wa li-an'amikum.
[تا وسيله] استفاده شما و دامهايتان باشد.
80:33
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ
Faiza jaa-atis saakhah.
پس چون فرياد گوش‌خراش دررسد؛
80:34
يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ
Yauma yafir-rul mar-u min akheeh
روزى كه آدمى از برادرش،
80:35
وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ
Wa ummihee wa abeeh
و از مادرش و پدرش.
80:36
وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ
Wa sahi batihee wa baneeh.
و از همسرش و پسرانش مى‌گريزد،
80:37
لِكُلِّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍۢ شَأْنٌۭ يُغْنِيهِ
Likul limri-im-minuhm yaumaa-izin shaa nuy-yughneeh
در آن روز، هر كسى از آنان را كارى است كه او را به خود مشغول مى‌دارد.
80:38
وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ مُّسْفِرَةٌۭ
Wujoo huny-yauma-izim-musfira;
در آن روز، چهره‌هايى درخشانند،
80:39
ضَاحِكَةٌۭ مُّسْتَبْشِرَةٌۭ
Dahi katum mustab shirah
خندان [و] شادانند.
80:40
وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۭ
Wa wujoohuy yauma-izin 'alaiha ghabar a
و در آن روز، چهره‌هايى است كه بر آنها غبار نشسته،
80:41
تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ
Tarhaquha qatarah.
[و] آنها را تاريكى پوشانده است؛
80:42
أُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ
Ulaa-ika humul-kafa ratul-fajarah.
آنان همان كافران بدكارند.