86:1
وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ
Wassamaaa'i wattaariq
سوگند به آسمان و آن اختر شبگرد.
86:2
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلطَّارِقُ
Wa maaa adraaka mattaariq
و تو چه دانى كه اختر شبگرد چيست؟
86:3
ٱلنَّجْمُ ٱلثَّاقِبُ
Annajmus saaqib
آن اختر فروزان.
86:4
إِن كُلُّ نَفْسٍۢ لَّمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌۭ
In kullu nafsil lammaa 'alaihaa haafiz
هيچ كس نيست مگر اينكه نگاهبانى بر او [گماشته شده] است.
86:5
فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ مِمَّ خُلِقَ
Fal yanzuril insaanu mimma khuliq
پس انسان بايد بنگرد كه از چه آفريده شده است؟
86:6
خُلِقَ مِن مَّآءٍۢ دَافِقٍۢ
Khuliqa mim maaa'in daafiq
از آب جهنده‌اى خلق شده،
86:7
يَخْرُجُ مِنۢ بَيْنِ ٱلصُّلْبِ وَٱلتَّرَآئِبِ
Yakhruju mim bainissulbi wat taraaa'ib
[كه] از صلب مرد و ميان استخوانهاى سينه زن بيرون مى‌آيد.
86:8
إِنَّهُۥ عَلَىٰ رَجْعِهِۦ لَقَادِرٌۭ
Innahoo 'alaa raj'ihee laqaadir
در حقيقت، او [= خدا] بر بازگردانيدن وى بخوبى تواناست.
86:9
يَوْمَ تُبْلَى ٱلسَّرَآئِرُ
Yawma tublas saraaa'ir
آن روز كه رازها [همه] فاش شود،
86:10
فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةٍۢ وَلَا نَاصِرٍۢ
Famaa lahoo min quwwatinw wa laa naasir
پس او را نه نيرويى ماند و نه يارى.
86:11
وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجْعِ
Wassamaaa'i zaatir raj'
سوگند به آسمان بارش‌انگيز،
86:12
وَٱلْأَرْضِ ذَاتِ ٱلصَّدْعِ
Wal ardi zaatis sad'
سوگند به زمين شكافدار [آماده كشت]،
86:13
إِنَّهُۥ لَقَوْلٌۭ فَصْلٌۭ
Innahoo laqawlun fasl
[كه] در حقيقت، قرآن گفتارى قاطع و روشنگر است؛
86:14
وَمَا هُوَ بِٱلْهَزْلِ
Wa maa huwa bil hazl
و آن شوخى نيست.
86:15
إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًۭا
Innahum yakeedoona kaidaa
آنان دست به نيرنگ مى‌زنند.
86:16
وَأَكِيدُ كَيْدًۭا
Wa akeedu kaidaa
و [من نيز] دست به نيرنگ مى‌زنم.
86:17
فَمَهِّلِ ٱلْكَٰفِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًۢا
Famahhilil kaafireena amhilhum ruwaidaa
پس كافران را مهلت ده، و كمى آنان را به حال خود واگذار.