74:1
يَٰٓأَيُّهَا ٱلْمُدَّثِّرُ
Yaaa ayyuhal muddassir
اى كشيده رداى شب بر سر،
74:2
قُمْ فَأَنذِرْ
Qum fa anzir
برخيز و بترسان.
74:3
وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ
Wa rabbaka fakabbir
و پروردگار خود را بزرگ دار.
74:4
وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ
Wa siyaabaka fatahhir
و لباس خويشتن را پاك كن.
74:5
وَٱلرُّجْزَ فَٱهْجُرْ
Warrujza fahjur
و از پليدى دور شو.
74:6
وَلَا تَمْنُن تَسْتَكْثِرُ
Wa laa tamnun tastaksir
و منّت مگذار و فزونى مطلب.
74:7
وَلِرَبِّكَ فَٱصْبِرْ
Wa li Rabbika fasbir
و براى پروردگارت شكيبايى كن.
74:8
فَإِذَا نُقِرَ فِى ٱلنَّاقُورِ
Fa izaa nuqira fin naaqoor
پس چون در صور دميده شود،
74:9
فَذَٰلِكَ يَوْمَئِذٍۢ يَوْمٌ عَسِيرٌ
Fazaalika yawma 'iziny yawmun 'aseer
آن روز [چه] روز ناگوارى است!
74:10
عَلَى ٱلْكَٰفِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍۢ
'Alal kaafireena ghayru yaseer
بر كافران آسان نيست.
74:11
ذَرْنِى وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًۭا
Zamee wa man khalaqtu waheedaa
مرا با آنكه [او را] تنها آفريدم واگذار.
74:12
وَجَعَلْتُ لَهُۥ مَالًۭا مَّمْدُودًۭا
Wa ja'altu lahoo maalam mamdoodaa
و دارايى بسيار به او بخشيدم،
74:13
وَبَنِينَ شُهُودًۭا
Wa baneena shuhoodaa
و پسرانى آماده [به خدمت، دادم]،
74:14
وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمْهِيدًۭا
Wa mahhattu lahoo tamheeda
و برايش [عيش خوش] آماده كردم.
74:15
ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ
Summa yat ma'u an azeed
باز [هم] طمع دارد كه بيفزايم.
74:16
كَلَّآ ۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِءَايَٰتِنَا عَنِيدًۭا
Kallaaa innahoo kaana li Aayaatinaa 'aneedaa
ولى نه، زيرا او دشمن آيات ما بود.
74:17
سَأُرْهِقُهُۥ صَعُودًا
Sa urhiquhoo sa'oodaa
به زودى او را به بالارفتن از گردنه [عذاب] وادار مى‌كنم.
74:18
إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ
Innahoo fakkara wa qaddar
آرى، [آن دشمن حق] انديشيد و سنجيد.
74:19
فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ
Faqutila kayfa qaddar
كشته بادا، چگونه [او] سنجيد؟
74:20
ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ
Summa qutila kaifa qaddar
[آرى،] كشته بادا، چگونه [او] سنجيد.
74:21
ثُمَّ نَظَرَ
Summa nazar
آنگاه نظر انداخت.
74:22
ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ
Summa 'abasa wa basar
سپس رو ترش نمود و چهره در هم كشيد.
74:23
ثُمَّ أَدْبَرَ وَٱسْتَكْبَرَ
Summaa adbara wastakbar
آنگاه پشت گردانيد و تكبّر ورزيد،
74:24
فَقَالَ إِنْ هَٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ يُؤْثَرُ
Faqaala in haazaaa illaa sihruny yu'sar
و گفت: «اين [قرآن] جز سحرى كه [به برخى] آموخته‌اند نيست.
74:25
إِنْ هَٰذَآ إِلَّا قَوْلُ ٱلْبَشَرِ
In haazaaa illaa qawlul bashar
اين غير از سخن بشر نيست.»
74:26
سَأُصْلِيهِ سَقَرَ
Sa usleehi saqar
زودا كه او را به سَقَر در آورم.
74:27
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سَقَرُ
Wa maaa adraaka maa saqar
و تو چه دانى كه آن سَقَر چيست؟
74:28
لَا تُبْقِى وَلَا تَذَرُ
Laa tubqee wa laa tazar
نه باقى مى‌گذارد و نه رها مى‌كند.
74:29
لَوَّاحَةٌۭ لِّلْبَشَرِ
Lawwaahatul lilbashar
پوستها را سياه مى‌گرداند.
74:30
عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَ
'Alaihaa tis'ata 'ashar
[و] بر آن [دوزخ]، نوزده [نگهبان] است.
74:31
وَمَا جَعَلْنَآ أَصْحَٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَٰٓئِكَةًۭ ۙ وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةًۭ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِيَسْتَيْقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ وَيَزْدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِيمَٰنًۭا ۙ وَلَا يَرْتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ وَٱلْمُؤْمِنُونَ ۙ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌۭ وَٱلْكَٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَٰذَا مَثَلًۭا ۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ ۚ وَمَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ ۚ وَمَا هِىَ إِلَّا ذِكْرَىٰ لِلْبَشَرِ
Wa maaja''alnaaa As haaban naari illaa malaaa 'ikatanw wa maa ja'alnaa 'iddatahum illaa fitnatal lillazeena kafaroo liyastayqinal lazeena ootul kitaaba wa yazdaadal lazeena aamanooo eemaananw wa laa yartaabal lazeena ootul kitaaba walmu'minoona wa liyaqoolal lazeena fee quloo bihim maradunw walkaafiroona maazaaa araadal laahu bihaazaa masalaa; kazaalika yudillul laahu many yashaaa'u wa yahdee many yashaaa'; wa maa ya'lamu junooda rabbika illaa hoo; wa maa hiya illaa zikraa lil bashar
و ما موكّلان آتش را جز فرشتگان نگردانيديم، و شماره آنها را جز آزمايشى براى كسانى كه كافر شده‌اند قرار نداديم، تا آنان كه اهل كتابند يقين به هم رسانند، و ايمان كسانى كه ايمان آورده‌اند افزون گردد، و آنان كه كتاب به ايشان داده شده و [نيز] مؤمنان به شك نيفتند، و تا كسانى كه در دلهايشان بيمارى است و كافران بگويند: «خدا از اين وصف‌كردن، چه چيزى را اراده كرده است؟» اين گونه، خدا هر كه را بخواهد بيراه مى‌گذارد و هر كه را بخواهد هدايت مى كند، و [شماره] سپاهيان پروردگارت را جز او نمى‌داند، و اين [آيات] جز تذكارى براى بشر نيست.
74:32
كَلَّا وَٱلْقَمَرِ
Kallaa walqamar
نه چنين است [كه مى‌پندارند!] سوگند به ماه،
74:33
وَٱلَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ
Wallaili adbar
و سوگند به شامگاه چون پشت كند،
74:34
وَٱلصُّبْحِ إِذَآ أَسْفَرَ
Wassub hi izaaa asfar
و سوگند به بامداد چون آشكار شود،
74:35
إِنَّهَا لَإِحْدَى ٱلْكُبَرِ
Innahaa la ihdal kubar
كه آيات [قرآن] از پديده‌هاى بزرگ است.
74:36
نَذِيرًۭا لِّلْبَشَرِ
Nazeeral lilbashar
بشر را هشداردهنده است.
74:37
لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ
Liman shaaa'a minkum any yataqaddama aw yata akhkhar
هر كه از شما را كه بخواهد پيشى جويد يا بازايستد.
74:38
كُلُّ نَفْسٍۭ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ
Kullu nafsim bim kasabat raheenah
هر كسى در گرو دستاورد خويش است،
74:39
إِلَّآ أَصْحَٰبَ ٱلْيَمِينِ
Illaaa as haabal yameen
بجز ياران دست راست:
74:40
فِى جَنَّٰتٍۢ يَتَسَآءَلُونَ
Fee jannaatiny yata saaa'aloon
در ميان باغها. از يكديگر مى‌پرسند،
74:41
عَنِ ٱلْمُجْرِمِينَ
'Anil mujrimeen
درباره مجرمان:
74:42
مَا سَلَكَكُمْ فِى سَقَرَ
Maa salakakum fee saqar
«چه چيز شما را در آتش [سَقَر] درآورد؟»
74:43
قَالُوا۟ لَمْ نَكُ مِنَ ٱلْمُصَلِّينَ
Qaaloo lam naku minal musalleen
گويند: «از نمازگزاران نبوديم،
74:44
وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ ٱلْمِسْكِينَ
Wa lam naku nut'imul miskeen
و بينوايان را غذا نمى‌داديم،
74:45
وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلْخَآئِضِينَ
Wa kunnaa nakhoodu ma'al khaaa'ideen
با هرزه‌درايان هرزه‌درايى مى‌كرديم،
74:46
وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ
Wa kunnaa nukazzibu bi yawmid Deen
و روز جزا را دروغ مى‌شمرديم،
74:47
حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلْيَقِينُ
Hattaaa ataanal yaqeen
تا مرگ ما در رسيد.»
74:48
فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَٰعَةُ ٱلشَّٰفِعِينَ
Famaa tanfa'uhum shafaa'atush shaafi'een
از اين رو شفاعت شفاعت‌كنندگان به حال آنها سودى نمى‌بخشد.
74:49
فَمَا لَهُمْ عَنِ ٱلتَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ
Famaa lahum 'anittazkirati mu'rideen
چرا آنها از تذكر روى گردانند؟!
74:50
كَأَنَّهُمْ حُمُرٌۭ مُّسْتَنفِرَةٌۭ
Ka annahum humurum mustanfirah
گويى گورخرانى رميده‌اند،
74:51
فَرَّتْ مِن قَسْوَرَةٍۭ
Farrat min qaswarah
كه از (مقابل) شيرى فرار كرده‌اند!
74:52
بَلْ يُرِيدُ كُلُّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ أَن يُؤْتَىٰ صُحُفًۭا مُّنَشَّرَةًۭ
Bal yureedu kullum ri'im minhum any yu'taa suhufam munashsharah
بلكه هر كدام از آنها انتظار دارد نامه جداگانه‌اى (از سوى خدا) براى او فرستاده شود!
74:53
كَلَّا ۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلْءَاخِرَةَ
Kallaa bal laa yakhaafoonal aakhirah
چنين نيست كه آنان مى‌گويند، بلكه آنها از آخرت نمى‌ترسند!
74:54
كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذْكِرَةٌۭ
Kallaaa innahoo tazkirah
چنين نيست كه آنها مى‌گويند، آن (قرآن) يك تذكر و يادآورى است!
74:55
فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ
Fa man shaaa'a zakarah
هر كس بخواهد از آن پند مى‌گيرد؛
74:56
وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ هُوَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ
Wa maa yazkuroona illaaa any yashaaa'al laah; Huwa ahlut taqwaa wa ahlul maghfirah
و هيچ كس پند نمى‌گيرد مگر اينكه خدا بخواهد؛ او اهل تقوا و اهل آمرزش است!