89:1
وَٱلْفَجْرِ
Wal-Fajr
سوگند به سپيدهدم،
89:2
وَلَيَالٍ عَشْرٍۢ
Wa layaalin 'ashr
و به شبهاى دهگانه،
89:3
وَٱلشَّفْعِ وَٱلْوَتْرِ
Wash shaf'i wal watr
و به جفت و تاق،
89:4
وَٱلَّيْلِ إِذَا يَسْرِ
Wallaili izaa yasr
و به شب، وقتى سپرى شود.
89:5
هَلْ فِى ذَٰلِكَ قَسَمٌۭ لِّذِى حِجْرٍ
Hal fee zaalika qasamul lizee hijr
آيا در اين، براى خردمند [نياز به] سوگندى [ديگر] است؟
89:6
أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ
Alam tara kaifa fa'ala rabbuka bi'aad
مگر ندانستهاى كه پروردگارت با عاد چه كرد؟
89:7
إِرَمَ ذَاتِ ٱلْعِمَادِ
Iramaa zaatil 'imaad
با عمارات ستوندار ارم،
89:8
ٱلَّتِى لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى ٱلْبِلَٰدِ
Allatee lam yukhlaq misluhaa fil bilaad
كه مانندش در شهرها ساخته نشده بود؟
89:9
وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُوا۟ ٱلصَّخْرَ بِٱلْوَادِ
Wa samoodal lazeena jaabus sakhra bil waad
و با ثمود، همانان كه در درّه، تختهسنگها را مىبريدند؟
89:10
وَفِرْعَوْنَ ذِى ٱلْأَوْتَادِ
Wa fir'awna zil awtaad
و با فرعون، صاحب خرگاهها [و بناهاى بلند]؟
89:11
ٱلَّذِينَ طَغَوْا۟ فِى ٱلْبِلَٰدِ
Allazeena taghaw fil bilaad
همانان كه در شهرها سر به طغيان برداشتند،
89:12
فَأَكْثَرُوا۟ فِيهَا ٱلْفَسَادَ
Fa aksaroo feehal fasaad
و در آنها بسيار تبهكارى كردند.
89:13
فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ
Fasabba 'alaihim Rabbuka sawta 'azaab
[تا آنكه] پروردگارت بر سر آنان تازيانه عذاب را فرونواخت،
89:14
إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلْمِرْصَادِ
Inna Rabbaka labil mirsaad
زيرا پروردگار تو سخت در كمين است.
89:15
فَأَمَّا ٱلْإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكْرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَكْرَمَنِ
Fa ammal insaanu izaa mab talaahu Rabbuhoo fa akramahoo wa na' 'amahoo fa yaqoolu Rabbeee akraman
اما انسان، هنگامى كه پروردگارش وى را مىآزمايد، و عزيزش مىدارد و نعمت فراوان به او مىدهد، مىگويد: «پروردگارم مرا گرامى داشته است.»
89:16
وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَهَٰنَنِ
Wa ammaaa izaa mabtalaahu faqadara 'alaihi rizqahoo fa yaqoolu Rabbeee ahaanan
و اما چون وى را مىآزمايد و روزىاش را بر او تنگ مىگرداند، مىگويد: «پروردگارم مرا خوار كرده است.»
89:17
كَلَّا ۖ بَل لَّا تُكْرِمُونَ ٱلْيَتِيمَ
Kalla bal laa tukrimooo nal yateem
ولى نه، بلكه يتيم را نمىنوازيد؛
89:18
وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ
Wa laa tahaaaddoona 'alaata'aamil miskeen
و بر خوراك[دادن] بينوا همديگر را بر نمىانگيزيد؛
89:19
وَتَأْكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكْلًۭا لَّمًّۭا
Wa taakuloonat turaasa aklal lammaa
و ميراث [ضعيفان] را چپاولگرانه مىخوريد؛
89:20
وَتُحِبُّونَ ٱلْمَالَ حُبًّۭا جَمًّۭا
Wa tuhibboonal maala hubban jammaa
و مال را دوست داريد، دوست داشتنى بسيار.
89:21
كَلَّآ إِذَا دُكَّتِ ٱلْأَرْضُ دَكًّۭا دَكًّۭا
Kallaaa izaaa dukkatil ardu dakkan dakka
نه چنان است، آنگاه كه زمين، سخت در هم كوبيده شود،
89:22
وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلْمَلَكُ صَفًّۭا صَفًّۭا
Wa jaaa'a Rabbuka wal malaku saffan saffaa
و [فرمان] پروردگارت و فرشته[ها] صفدرصف آيند،
89:23
وَجِا۟ىٓءَ يَوْمَئِذٍۭ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍۢ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكْرَىٰ
Wa jeee'a yawma'izim bi jahannnam; Yawma 'iziny yatazakkarul insaanu wa annaa lahuz zikraa
و جهنم را در آن روز [حاضر] آورند، آن روز است كه انسان پند گيرد؛ و[لى] كجا او را جاى پندگرفتن باشد؟
89:24
يَقُولُ يَٰلَيْتَنِى قَدَّمْتُ لِحَيَاتِى
Yaqoolu yaa laitanee qaddamtu lihayaatee
گويد: «كاش براى زندگانى خود [چيزى] پيش فرستاده بودم.»
89:25
فَيَوْمَئِذٍۢ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌۭ
Fa Yawma izil laa yu'azzibu 'azaabahooo ahad
پس در آن روز هيچ كس چون عذابكردن او، عذاب نكند.
89:26
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌۭ
Wa laa yoosiqu wasaaqa hooo ahad
و هيچ كس چون دربندكشيدن او، دربند نكشد.
89:27
يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفْسُ ٱلْمُطْمَئِنَّةُ
Yaaa ayyatuhan nafsul mutma 'innah
اى نفس مطمئنّه،
89:28
ٱرْجِعِىٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةًۭ مَّرْضِيَّةًۭ
Irji'eee ilaa Rabbiki raadiyatam mardiyyah
خشنود و خداپسند به سوى پروردگارت بازگرد،
89:29
فَٱدْخُلِى فِى عِبَٰدِى
Fadkhulee fee 'ibaadee
و در ميان بندگان من درآى،
89:30
وَٱدْخُلِى جَنَّتِى
Wadkhulee jannatee
و در بهشت من داخل شو.