Surah Al-Fajr

    The Dawn

    الفجر
    Progress1 / 30
    1
    الفجر
    وَٱلْفَجْرِ
    Click to flip

    You've completed Al-Fajr!

    Swipe or use ← → keys to navigate, Space to flip

    About Surah Al-Fajr

    Al-Fajr, the Dawn, opens with oaths by the dawn and the nights of worship, then recalls the proud nations of 'Ad, Thamud, and Pharaoh who were brought low. It corrects the idea that wealth is a sign of Allah's pleasure and poverty a sign of His anger, and closes with the soul at peace returning to its Lord.

    Past nationsThe test of wealth and lossCaring for the needyThe soul at peace

    Arabic: Uthmani script (Hafs). Translation: Persian (فارسی). Recitation: Mishary Rashid Alafasy. See Sources for full attribution.

    Surah Al-Fajr (The Dawn)

    Surah 89 of the Holy Quran · Meccan · 30 verses

    Also spelled: Al Fajr, AlFajr, Fajr

    Surah Al-Fajr (The Dawn) is the 89th chapter of the Holy Quran. It was revealed in Mecca and contains 30 verses (ayahs). Read it below with the Arabic text, transliteration, and Persian translation, or open it as interactive flashcards to memorize it verse by verse.

    Read the full surah as text
    1. 89:1

      وَٱلْفَجْرِ

      Wal-Fajr

      سوگند به سپيده‌دم،

    2. 89:2

      وَلَيَالٍ عَشْرٍۢ

      Wa layaalin 'ashr

      و به شبهاى دهگانه،

    3. 89:3

      وَٱلشَّفْعِ وَٱلْوَتْرِ

      Wash shaf'i wal watr

      و به جفت و تاق،

    4. 89:4

      وَٱلَّيْلِ إِذَا يَسْرِ

      Wallaili izaa yasr

      و به شب، وقتى سپرى شود.

    5. 89:5

      هَلْ فِى ذَٰلِكَ قَسَمٌۭ لِّذِى حِجْرٍ

      Hal fee zaalika qasamul lizee hijr

      آيا در اين، براى خردمند [نياز به‌] سوگندى [ديگر] است؟

    6. 89:6

      أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ

      Alam tara kaifa fa'ala rabbuka bi'aad

      مگر ندانسته‌اى كه پروردگارت با عاد چه كرد؟

    7. 89:7

      إِرَمَ ذَاتِ ٱلْعِمَادِ

      Iramaa zaatil 'imaad

      با عمارات ستون‌دار ارم،

    8. 89:8

      ٱلَّتِى لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى ٱلْبِلَٰدِ

      Allatee lam yukhlaq misluhaa fil bilaad

      كه مانندش در شهرها ساخته نشده بود؟

    9. 89:9

      وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُوا۟ ٱلصَّخْرَ بِٱلْوَادِ

      Wa samoodal lazeena jaabus sakhra bil waad

      و با ثمود، همانان كه در درّه، تخته‌سنگها را مى‌بريدند؟

    10. 89:10

      وَفِرْعَوْنَ ذِى ٱلْأَوْتَادِ

      Wa fir'awna zil awtaad

      و با فرعون، صاحب خرگاه‌ها [و بناهاى بلند]؟

    11. 89:11

      ٱلَّذِينَ طَغَوْا۟ فِى ٱلْبِلَٰدِ

      Allazeena taghaw fil bilaad

      همانان كه در شهرها سر به طغيان برداشتند،

    12. 89:12

      فَأَكْثَرُوا۟ فِيهَا ٱلْفَسَادَ

      Fa aksaroo feehal fasaad

      و در آنها بسيار تبهكارى كردند.

    13. 89:13

      فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ

      Fasabba 'alaihim Rabbuka sawta 'azaab

      [تا آنكه‌] پروردگارت بر سر آنان تازيانه عذاب را فرونواخت،

    14. 89:14

      إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلْمِرْصَادِ

      Inna Rabbaka labil mirsaad

      زيرا پروردگار تو سخت در كمين است.

    15. 89:15

      فَأَمَّا ٱلْإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكْرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَكْرَمَنِ

      Fa ammal insaanu izaa mab talaahu Rabbuhoo fa akramahoo wa na' 'amahoo fa yaqoolu Rabbeee akraman

      اما انسان، هنگامى كه پروردگارش وى را مى‌آزمايد، و عزيزش مى‌دارد و نعمت فراوان به او مى‌دهد، مى‌گويد: «پروردگارم مرا گرامى داشته است.»

    16. 89:16

      وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَهَٰنَنِ

      Wa ammaaa izaa mabtalaahu faqadara 'alaihi rizqahoo fa yaqoolu Rabbeee ahaanan

      و اما چون وى را مى‌آزمايد و روزى‌اش را بر او تنگ مى‌گرداند، مى‌گويد: «پروردگارم مرا خوار كرده است.»

    17. 89:17

      كَلَّا ۖ بَل لَّا تُكْرِمُونَ ٱلْيَتِيمَ

      Kalla bal laa tukrimooo nal yateem

      ولى نه، بلكه يتيم را نمى‌نوازيد؛

    18. 89:18

      وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ

      Wa laa tahaaaddoona 'alaata'aamil miskeen

      و بر خوراك‌[دادن‌] بينوا همديگر را بر نمى‌انگيزيد؛

    19. 89:19

      وَتَأْكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكْلًۭا لَّمًّۭا

      Wa taakuloonat turaasa aklal lammaa

      و ميراث [ضعيفان‌] را چپاولگرانه مى‌خوريد؛

    20. 89:20

      وَتُحِبُّونَ ٱلْمَالَ حُبًّۭا جَمًّۭا

      Wa tuhibboonal maala hubban jammaa

      و مال را دوست داريد، دوست داشتنى بسيار.

    21. 89:21

      كَلَّآ إِذَا دُكَّتِ ٱلْأَرْضُ دَكًّۭا دَكًّۭا

      Kallaaa izaaa dukkatil ardu dakkan dakka

      نه چنان است، آنگاه كه زمين، سخت در هم كوبيده شود،

    22. 89:22

      وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلْمَلَكُ صَفًّۭا صَفًّۭا

      Wa jaaa'a Rabbuka wal malaku saffan saffaa

      و [فرمان‌] پروردگارت و فرشته‌[ها] صف‌درصف آيند،

    23. 89:23

      وَجِا۟ىٓءَ يَوْمَئِذٍۭ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍۢ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكْرَىٰ

      Wa jeee'a yawma'izim bi jahannnam; Yawma 'iziny yatazakkarul insaanu wa annaa lahuz zikraa

      و جهنم را در آن روز [حاضر] آورند، آن روز است كه انسان پند گيرد؛ و[لى‌] كجا او را جاى پندگرفتن باشد؟

    24. 89:24

      يَقُولُ يَٰلَيْتَنِى قَدَّمْتُ لِحَيَاتِى

      Yaqoolu yaa laitanee qaddamtu lihayaatee

      گويد: «كاش براى زندگانى خود [چيزى‌] پيش فرستاده بودم.»

    25. 89:25

      فَيَوْمَئِذٍۢ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌۭ

      Fa Yawma izil laa yu'azzibu 'azaabahooo ahad

      پس در آن روز هيچ كس چون عذاب‌كردن او، عذاب نكند.

    26. 89:26

      وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌۭ

      Wa laa yoosiqu wasaaqa hooo ahad

      و هيچ كس چون دربندكشيدن او، دربند نكشد.

    27. 89:27

      يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفْسُ ٱلْمُطْمَئِنَّةُ

      Yaaa ayyatuhan nafsul mutma 'innah

      اى نفس مطمئنّه،

    28. 89:28

      ٱرْجِعِىٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةًۭ مَّرْضِيَّةًۭ

      Irji'eee ilaa Rabbiki raadiyatam mardiyyah

      خشنود و خداپسند به سوى پروردگارت بازگرد،

    29. 89:29

      فَٱدْخُلِى فِى عِبَٰدِى

      Fadkhulee fee 'ibaadee

      و در ميان بندگان من درآى،

    30. 89:30

      وَٱدْخُلِى جَنَّتِى

      Wadkhulee jannatee

      و در بهشت من داخل شو.