Surah Al-Balad

    The City

    البلد
    Progress1 / 20
    1
    البلد
    لَآ أُقْسِمُ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ
    Click to flip

    You've completed Al-Balad!

    Swipe or use ← → keys to navigate, Space to flip

    About Surah Al-Balad

    Al-Balad, the City, swears by the city of Makkah and reminds the human being that they were created to face struggle. It describes the steep path of righteousness as freeing a slave, feeding the hungry, the orphan, and the poor, and being among those who believe and encourage one another to patience and compassion.

    Life as struggleThe steep pathFeeding the needyCompassion

    Arabic: Uthmani script (Hafs). Translation: Persian (فارسی). Recitation: Mishary Rashid Alafasy. See Sources for full attribution.

    Surah Al-Balad (The City)

    Surah 90 of the Holy Quran · Meccan · 20 verses

    Also spelled: Al Balad, AlBalad, Balad, The City

    Surah Al-Balad (The City) is the 90th chapter of the Holy Quran. It was revealed in Mecca and contains 20 verses (ayahs). Read it below with the Arabic text, transliteration, and Persian translation, or open it as interactive flashcards to memorize it verse by verse.

    Read the full surah as text
    1. 90:1

      لَآ أُقْسِمُ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ

      Laaa uqsimu bihaazal balad

      سوگند به اين شهر،

    2. 90:2

      وَأَنتَ حِلٌّۢ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ

      Wa anta hillum bihaazal balad

      و حال آنكه تو در اين شهر جاى دارى؛

    3. 90:3

      وَوَالِدٍۢ وَمَا وَلَدَ

      Wa waalidinw wa maa walad

      سوگند به پدرى [چنان‌] و آن كسى را كه به وجود آورد؛

    4. 90:4

      لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ فِى كَبَدٍ

      Laqad khalaqnal insaana fee kabad

      براستى كه انسان را در رنج آفريده‌ايم.

    5. 90:5

      أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌۭ

      Ayahsabu al-lai yaqdira 'alaihi ahad

      آيا پندارد كه هيچ كس هرگز بر او دست نتواند يافت؟

    6. 90:6

      يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًۭا لُّبَدًا

      Yaqoolu ahlaktu maalal lubadaa

      گويد: «مال فراوانى تباه كردم.»

    7. 90:7

      أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ

      Ayahsabu al lam yarahooo ahad

      آيا پندارد كه هيچ كس او را نديده است؟

    8. 90:8

      أَلَمْ نَجْعَل لَّهُۥ عَيْنَيْنِ

      Alam naj'al lahoo 'aynayn

      آيا دو چشمش نداده‌ايم؟

    9. 90:9

      وَلِسَانًۭا وَشَفَتَيْنِ

      Wa lisaananw wa shafatayn

      و زبانى و دو لب.

    10. 90:10

      وَهَدَيْنَٰهُ ٱلنَّجْدَيْنِ

      Wa hadaynaahun najdayn

      و هر دو راه [خير و شر] را بدو نموديم.

    11. 90:11

      فَلَا ٱقْتَحَمَ ٱلْعَقَبَةَ

      Falaq tahamal-'aqabah

      و[لى‌] نخواست از گردنه [عاقبت‌نگرى‌] بالا رود!

    12. 90:12

      وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْعَقَبَةُ

      Wa maaa adraaka mal'aqabah

      و تو چه دانى كه آن گردنه [سخت‌] چيست؟

    13. 90:13

      فَكُّ رَقَبَةٍ

      Fakku raqabah

      بنده‌اى را آزادكردن،

    14. 90:14

      أَوْ إِطْعَٰمٌۭ فِى يَوْمٍۢ ذِى مَسْغَبَةٍۢ

      Aw it'aamun fee yawmin zee masghabah

      يا در روز گرسنگى، طعام‌دادن:

    15. 90:15

      يَتِيمًۭا ذَا مَقْرَبَةٍ

      Yateeman zaa maqrabah

      به يتيمى خويشاوند،

    16. 90:16

      أَوْ مِسْكِينًۭا ذَا مَتْرَبَةٍۢ

      Aw miskeenan zaa matrabah

      يا بينوايى خاك‌نشين.

    17. 90:17

      ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلْمَرْحَمَةِ

      Summa kaana minal lazeena aamanoo wa tawaasaw bissabri wa tawaasaw bilmarhamah

      علاوه بر اين از زمره كسانى باشد كه گرويده و يكديگر را به شكيبايى و مهربانى سفارش كرده‌اند؛

    18. 90:18

      أُو۟لَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ

      Ulaaa'ika As-haabul maimanah

      اينانند خجستگان.

    19. 90:19

      وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا هُمْ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ

      Wallazeena kafaroo bi aayaatinaa hum as-haabul Mash'amah

      و كسانى كه به انكار نشانه‌هاى ما پرداخته‌اند، آنانند ناخجستگان شوم.

    20. 90:20

      عَلَيْهِمْ نَارٌۭ مُّؤْصَدَةٌۢ

      Alaihim naarum mu'sadah

      بر آنان آتشى سرپوشيده احاطه دارد.