96:1
ٱقْرَأْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلَّذِى خَلَقَ
Iqra bismi rab bikal lazee khalaq
بخوان به نام پروردگارت كه آفريد.
96:2
خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ مِنْ عَلَقٍ
Khalaqal insaana min 'alaq
انسان را از عَلَق آفريد.
96:3
ٱقْرَأْ وَرَبُّكَ ٱلْأَكْرَمُ
Iqra wa rab bukal akram
بخوان، و پروردگار تو كريمترين [كريمان] است.
96:4
ٱلَّذِى عَلَّمَ بِٱلْقَلَمِ
Al lazee 'allama bil qalam
همان كس كه به وسيله قلم آموخت.
96:5
عَلَّمَ ٱلْإِنسَٰنَ مَا لَمْ يَعْلَمْ
'Al lamal insaana ma lam y'alam
آنچه را كه انسان نمىدانست [بتدريج به او] آموخت.
96:6
كَلَّآ إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لَيَطْغَىٰٓ
Kallaa innal insaana layatghaa
حقاً كه انسان سركشى مىكند،
96:7
أَن رَّءَاهُ ٱسْتَغْنَىٰٓ
Ar-ra aahus taghnaa
همين كه خود را بىنياز پندارد.
96:8
إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجْعَىٰٓ
Innna ilaa rabbikar ruj'aa
در حقيقت، بازگشت به سوى پروردگار توست.
96:9
أَرَءَيْتَ ٱلَّذِى يَنْهَىٰ
Ara-aital lazee yanhaa
آيا ديدى آن كس را كه باز مىداشت،
96:10
عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰٓ
'Abdan iza sallaa
بندهاى را آنگاه كه نماز مىگزارد؟
96:11
أَرَءَيْتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلْهُدَىٰٓ
Ara-aita in kana 'alal hudaa
چه پندارى اگر او بر هدايت باشد،
96:12
أَوْ أَمَرَ بِٱلتَّقْوَىٰٓ
Au amara bit taqwaa
يا به پرهيزگارى وادارد [براى او بهتر نيست]؟
96:13
أَرَءَيْتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ
Ara-aita in kaz zaba wa ta walla
[و باز] آيا چه پندارى [كه] اگر او به تكذيب پردازد و روى برگرداند [چه كيفرى در پيش دارد]؟
96:14
أَلَمْ يَعْلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ
Alam y'alam bi-an nal lahaa yaraa
مگر ندانسته كه خدا مىبيند؟
96:15
كَلَّا لَئِن لَّمْ يَنتَهِ لَنَسْفَعًۢا بِٱلنَّاصِيَةِ
Kalla la illam yantahi la nasfa'am bin nasiyah
زنهار، اگر باز نايستد، موى پيشانى [او] را سخت بگيريم؛
96:16
نَاصِيَةٍۢ كَٰذِبَةٍ خَاطِئَةٍۢ
Nasiyatin kazi batin khaatiyah
[همان] موى پيشانى دروغزن گناهپيشه را.
96:17
فَلْيَدْعُ نَادِيَهُۥ
Fal yad'u naadiyah
[بگو] تا گروه خود را بخواند.
96:18
سَنَدْعُ ٱلزَّبَانِيَةَ
Sanad 'uz zabaaniyah
بزودى آتشبانان را فرا خوانيم.
96:19
كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَٱسْجُدْ وَٱقْتَرِب ۩
Kalla; la tuti'hu wasjud waqtarib
زنهار! فرمانش مَبَر، و سجده كن، و خود را [به خدا] نزديك گردان.