Surah Al-Qalam

    The Pen

    القلم
    Progress1 / 52
    1
    القلم
    نٓ ۚ وَٱلْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ
    Click to flip

    You've completed Al-Qalam!

    Swipe or use ← → keys to navigate, Space to flip

    About Surah Al-Qalam

    Al-Qalam, the Pen, opens with an oath by the pen and what is written, and defends the Prophet (peace be upon him) against the insult that he was mad, affirming instead that he was of the highest character. It tells the parable of the owners of a garden who were humbled, and calls for patience and steadfastness.

    The pen and writingThe Prophet's characterThe owners of the gardenPatience

    Arabic: Uthmani script (Hafs). Translation: Persian (فارسی). Recitation: Mishary Rashid Alafasy. See Sources for full attribution.

    Surah Al-Qalam (The Pen)

    Surah 68 of the Holy Quran · Meccan · 52 verses

    Also spelled: Al Qalam, AlQalam, Qalam, The Pen

    Surah Al-Qalam (The Pen) is the 68th chapter of the Holy Quran. It was revealed in Mecca and contains 52 verses (ayahs). Read it below with the Arabic text, transliteration, and Persian translation, or open it as interactive flashcards to memorize it verse by verse.

    Read the full surah as text
    1. 68:1

      نٓ ۚ وَٱلْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ

      Noon; walqalami wa maa yasturoon

      نون، سوگند به قلم و آنچه مى‌نويسند،

    2. 68:2

      مَآ أَنتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُونٍۢ

      Maa anta bini'mati Rabbika bimajnoon

      [كه‌] تو، به لطف پروردگارت، ديوانه نيستى.

    3. 68:3

      وَإِنَّ لَكَ لَأَجْرًا غَيْرَ مَمْنُونٍۢ

      Wa inna laka la ajran ghaira mamnoon

      و بى‌گمان، تو را پاداشى بى‌منت خواهد بود.

    4. 68:4

      وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍۢ

      Wa innaka la'alaa khuluqin 'azeem

      و راستى كه تو را خويى والاست

    5. 68:5

      فَسَتُبْصِرُ وَيُبْصِرُونَ

      Fasatubsiru wa yubsiroon

      به زودى خواهى ديد و خواهند ديد،

    6. 68:6

      بِأَييِّكُمُ ٱلْمَفْتُونُ

      Bi ayyikumul maftoon

      [كه‌] كدام يك از شما دستخوش جنونيد.

    7. 68:7

      إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعْلَمُ بِٱلْمُهْتَدِينَ

      Innaa Rabbaka Huwa a'lamu biman dalla 'an sabeelihee wa Huwa a'lamu bilmuhtadeen

      پروردگارت خود بهتر مى‌داند چه كسى از راه او منحرف شده، و [هم‌] او به راه يافتگان داناتر است.

    8. 68:8

      فَلَا تُطِعِ ٱلْمُكَذِّبِينَ

      Falaa tuti'il mukazzibeen

      پس، از دروغزنان فرمان مبر.

    9. 68:9

      وَدُّوا۟ لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ

      Waddoo law tudhinu fa-yudhinoon

      دوست دارند كه نرمى كنى تا نرمى نمايند.

    10. 68:10

      وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍۢ مَّهِينٍ

      Wa laa tuti' kulla hallaa fim maheen

      و از هر قسم خورنده فرو مايه‌اى فرمان مبر:

    11. 68:11

      هَمَّازٍۢ مَّشَّآءٍۭ بِنَمِيمٍۢ

      Hammaazim mash shaaa'im binameem

      [كه‌] عيبجوست و براى خبرچينى گام برمى‌دارد،

    12. 68:12

      مَّنَّاعٍۢ لِّلْخَيْرِ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ

      Mannaa'il lilkhairi mu'tadin aseem

      مانع خير، متجاوز، گناه پيشه،

    13. 68:13

      عُتُلٍّۭ بَعْدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍ

      'Utullim ba'da zaalika zaneem

      گستاخ، [و] گذشته از آن زنازاده است،

    14. 68:14

      أَن كَانَ ذَا مَالٍۢ وَبَنِينَ

      An kaana zaa maalinw-wa baneen

      به صرف اينكه مالدار و پسردار است،

    15. 68:15

      إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ

      Izaa tutlaa 'alaihi aayaatunaa qaala asaateerul awwaleen

      چون آيات ما بر او خوانده شود، گويد: «افسانه‌هاى پيشينيان است.»

    16. 68:16

      سَنَسِمُهُۥ عَلَى ٱلْخُرْطُومِ

      Sanasimuhoo 'alal khurtoom

      زودا كه بر بينى‌اش داغ نهيم [و رسوايش كنيم‌].

    17. 68:17

      إِنَّا بَلَوْنَٰهُمْ كَمَا بَلَوْنَآ أَصْحَٰبَ ٱلْجَنَّةِ إِذْ أَقْسَمُوا۟ لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِينَ

      Innaa balawnaahum kamaa balawnaaa As-haabal jannati iz 'aqsamoo la-yasri munnahaa musbiheen

      ما آنان را همان گونه كه باغداران را آزموديم، مورد آزمايش قرار داديم، آنگاه كه سوگند خوردند كه صبح برخيزند و [ميوه‌] آن [باغ‌] را حتماً بچينند.

    18. 68:18

      وَلَا يَسْتَثْنُونَ

      Wa laa yastasnoon

      و[لى‌] «ان شاء الله» نگفتند.

    19. 68:19

      فَطَافَ عَلَيْهَا طَآئِفٌۭ مِّن رَّبِّكَ وَهُمْ نَآئِمُونَ

      Fataafa 'alaihaa taaa'i fum mir rabbika wa hum naaa'imoon

      پس در حالى كه آنان غنوده بودند، بلايى از جانب پروردگارت بر آن [باغ‌] به گردش در آمد.

    20. 68:20

      فَأَصْبَحَتْ كَٱلصَّرِيمِ

      Fa asbahat kassareem

      و [باغ،] آفت زده [و زمين باير] گرديد.

    21. 68:21

      فَتَنَادَوْا۟ مُصْبِحِينَ

      Fatanaadaw musbiheen

      پس [باغداران‌] بامدادان يكديگر را صدا زدند،

    22. 68:22

      أَنِ ٱغْدُوا۟ عَلَىٰ حَرْثِكُمْ إِن كُنتُمْ صَٰرِمِينَ

      Anighdoo 'alaa harsikum in kuntum saarimeen

      كه: «اگر ميوه مى‌چينيد، بامدادان به سوى كشت خويش رويد.»

    23. 68:23

      فَٱنطَلَقُوا۟ وَهُمْ يَتَخَٰفَتُونَ

      Fantalaqoo wa hum yatakhaafatoon

      پس به راه افتادند و آهسته به هم مى‌گفتند

    24. 68:24

      أَن لَّا يَدْخُلَنَّهَا ٱلْيَوْمَ عَلَيْكُم مِّسْكِينٌۭ

      Al laa yadkhulannahal yawma 'alaikum miskeen

      «كه: امروز نبايد در باغ بينوايى بر شما در آيد.»

    25. 68:25

      وَغَدَوْا۟ عَلَىٰ حَرْدٍۢ قَٰدِرِينَ

      Wa ghadaw 'alaa hardin qaadireen

      و صبحگاهان در حالى كه خود را بر منع [بينوايان‌] توانا مى‌ديدند، رفتند.

    26. 68:26

      فَلَمَّا رَأَوْهَا قَالُوٓا۟ إِنَّا لَضَآلُّونَ

      Falammaa ra awhaa qaalooo innaa ladaaalloon

      و چون [باغ‌] را ديدند، گفتند: «قطعاً ما راه گم كرده‌ايم.

    27. 68:27

      بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ

      Bal nahnu mahroomoon

      [نه‌] بلكه ما محروميم.

    28. 68:28

      قَالَ أَوْسَطُهُمْ أَلَمْ أَقُل لَّكُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُونَ

      Qaala awsatuhum alam aqul lakum law laa tusabbihoon

      خردمندترينشان گفت: «آيا به شما نگفتم: چرا خدا را به پاكى نمى‌ستاييد؟»

    29. 68:29

      قَالُوا۟ سُبْحَٰنَ رَبِّنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ

      Qaaloo subhaana rabbinaaa innaa kunnaa zaalimeen

      گفتند: «پروردگارا، تو را به پاكى مى‌ستاييم، ما واقعاً ستمگر بوديم. «

    30. 68:30

      فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ يَتَلَٰوَمُونَ

      Fa aqbala ba'duhum 'alaa ba'diny yatalaawamoon

      پس بعضى‌شان رو به بعضى ديگر آوردند و همديگر را به نكوهش گرفتند.

    31. 68:31

      قَالُوا۟ يَٰوَيْلَنَآ إِنَّا كُنَّا طَٰغِينَ

      Qaaloo yaa wailanaaa innaa kunnaa taagheen

      گفتند: «اى واى بر ما كه سركش بوده‌ايم

    32. 68:32

      عَسَىٰ رَبُّنَآ أَن يُبْدِلَنَا خَيْرًۭا مِّنْهَآ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا رَٰغِبُونَ

      'Asaa rabbunaaa any yubdilanaa khairam minhaaa innaaa ilaa rabbinaa raaghiboon

      اميد است كه پروردگار ما بهتر از آن را به ما عوض دهد، زيرا ما به پروردگارمان مشتاقيم.

    33. 68:33

      كَذَٰلِكَ ٱلْعَذَابُ ۖ وَلَعَذَابُ ٱلْءَاخِرَةِ أَكْبَرُ ۚ لَوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ

      Kazaalikal azaab, wa la'azaabul aakhirati akbar; law kaanoo ya'lamoon

      عذاب [دنيا] چنين است، و عذاب آخرت، اگر مى‌دانستند قطعاً بزرگتر خواهد بود.

    34. 68:34

      إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ

      Inna lilmuttaqeena 'inda rabbihim jannaatin na'eem

      براى پرهيزگاران، نزد پروردگارشان باغستانهاى پر ناز و نعمت است.

    35. 68:35

      أَفَنَجْعَلُ ٱلْمُسْلِمِينَ كَٱلْمُجْرِمِينَ

      Afanaj'alul muslimeena kalmujrimeen

      پس آيا فرمانبرداران را چون بدكاران قرار خواهيم داد؟

    36. 68:36

      مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ

      Maa lakum kaifa tahhkumoon

      شما را چه شده؟ چگونه داورى مى‌كنيد؟

    37. 68:37

      أَمْ لَكُمْ كِتَٰبٌۭ فِيهِ تَدْرُسُونَ

      Am lakum kitaabun feehi tadrusoon

      يا شما را كتابى هست كه در آن فرا مى‌گيريد،

    38. 68:38

      إِنَّ لَكُمْ فِيهِ لَمَا تَخَيَّرُونَ

      Inna lakum feehi lamaa takhaiyaroon

      كه هر چه را برمى‌گزينيد، براى شما در آن خواهد بود؟

    39. 68:39

      أَمْ لَكُمْ أَيْمَٰنٌ عَلَيْنَا بَٰلِغَةٌ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ ۙ إِنَّ لَكُمْ لَمَا تَحْكُمُونَ

      Am lakum aymaanun 'alainaa baalighatun ilaa yawmil qiyaamati inna lakum lamaa tahkumoon

      يا اينكه شما تا روز قيامت [از ما] سوگندهايى رسا گرفته‌ايد كه هر چه دلتان خواست حكم كنيد؟

    40. 68:40

      سَلْهُمْ أَيُّهُم بِذَٰلِكَ زَعِيمٌ

      Salhum ayyuhum bizaa lika za'eem

      از آنان بپرس: كدامشان ضامن اين [ادعا] يند؟

    41. 68:41

      أَمْ لَهُمْ شُرَكَآءُ فَلْيَأْتُوا۟ بِشُرَكَآئِهِمْ إِن كَانُوا۟ صَٰدِقِينَ

      Am lahum shurakaaa'u falyaatoo bishurakaaa 'ihim in kaanoo saadiqeen

      يا شريكانى دارند؟ پس اگر راست مى‌گويند شريكانشان را بياورند.

    42. 68:42

      يَوْمَ يُكْشَفُ عَن سَاقٍۢ وَيُدْعَوْنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ فَلَا يَسْتَطِيعُونَ

      Yawma yukshafu 'am saaqinw wa yud'awna ilas sujoodi falaa yastatee'oon

      روزى كه كار، زار [و رهايى دشوار] شود و به سجده فرا خوانده شوند و در خود توانايى نيابند.

    43. 68:43

      خَٰشِعَةً أَبْصَٰرُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌۭ ۖ وَقَدْ كَانُوا۟ يُدْعَوْنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ وَهُمْ سَٰلِمُونَ

      Khaashi'atan absaaruhum tarhaquhum zillatunw wa qad kaanoo yud'awna ilassujoodi wa hum saalimoon

      ديدگانشان به زير افتاده، خوارى آنان را فرو مى‌گيرد، در حالى كه [پيش از اين‌] به سجده دعوت مى‌شدند و تندرست بودند.

    44. 68:44

      فَذَرْنِى وَمَن يُكَذِّبُ بِهَٰذَا ٱلْحَدِيثِ ۖ سَنَسْتَدْرِجُهُم مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُونَ

      Fazarnee wa many yukazzibu bihaazal hadeesi sanastad rijuhum min haisu laa ya'lamoon

      پس مرا با كسى كه اين گفتار را تكذيب مى‌كند واگذار. به تدريج آنان را به گونه‌اى كه در نيابند [گريبان‌] خواهيم گرفت،

    45. 68:45

      وَأُمْلِى لَهُمْ ۚ إِنَّ كَيْدِى مَتِينٌ

      Wa umlee lahum; inna kaidee mateen

      و مهلتشان مى‌دهم، زيرا تدبير من [سخت‌] استوار است.

    46. 68:46

      أَمْ تَسْـَٔلُهُمْ أَجْرًۭا فَهُم مِّن مَّغْرَمٍۢ مُّثْقَلُونَ

      Am tas'aluhum ajran fahum mim maghramim musqaloon

      آيا از آنان مزدى درخواست مى‌كنى، و آنان خود را زير بار تاوان، گرانبار مى‌يابند؟

    47. 68:47

      أَمْ عِندَهُمُ ٱلْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ

      Am 'indahumul ghaibu fahum yaktuboon

      يا [علم‌] غيب پيش آنهاست و آنها مى‌نويسند؟

    48. 68:48

      فَٱصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُن كَصَاحِبِ ٱلْحُوتِ إِذْ نَادَىٰ وَهُوَ مَكْظُومٌۭ

      Fasbir lihkmi rabbika wa laa takun kasaahibil boot; iz naadaa wa huwa makzoom

      پس در [امتثال‌] حكم پروردگارت شكيبايى ورز، و مانند همدم ماهى [=يونس‌] مباش، آنگاه كه اندوه زده ندا درداد.

    49. 68:49

      لَّوْلَآ أَن تَدَٰرَكَهُۥ نِعْمَةٌۭ مِّن رَّبِّهِۦ لَنُبِذَ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ مَذْمُومٌۭ

      Law laaa an tadaara kahoo ni'matum mir rabbihee lanubiza bil'araaa'i wa huwa mazmoom

      اگر لطفى از جانب پروردگارش تدارك [حال‌] او نمى‌كرد، قطعاً نكوهش شده بر زمين خشك انداخته مى‌شد.

    50. 68:50

      فَٱجْتَبَٰهُ رَبُّهُۥ فَجَعَلَهُۥ مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ

      Fajtabaahu rabbuhoo faja'alahoo minas saaliheen

      پس پروردگارش وى را برگزيد و از شايستگانش گردانيد.

    51. 68:51

      وَإِن يَكَادُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصَٰرِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا۟ ٱلذِّكْرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُۥ لَمَجْنُونٌۭ

      Wa iny-yakaadul lazeena kafaroo la-yuzliqoonaka biabsaarihim lammaa saml'uz-Zikra wa yaqooloona innahoo lamajnoon

      و آنان كه كافر شدند، چون قرآن را شنيدند چيزى نمانده بود كه تو را چشم بزنند، و مى‌گفتند: «او واقعاً ديوانه‌اى است.»

    52. 68:52

      وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَٰلَمِينَ

      Wa maa huwa illaa zikrul lil'aalameen

      و حال آنكه [قرآن‌] جز تذكارى براى جهانيان نيست.