Surah Al-Haqqah

    The Reality

    الحاقة
    Progress1 / 52
    1
    الحاقة
    ٱلْحَآقَّةُ
    Click to flip

    You've completed Al-Haqqah!

    Swipe or use ← → keys to navigate, Space to flip

    About Surah Al-Haqqah

    Al-Haqqah, the Reality, is a vivid surah about the certain Hour. It recalls the nations of 'Ad and Thamud, then describes the Day when the trumpet is blown and deeds are weighed, with the one given his record in his right hand rejoicing and the one given it in his left filled with regret. It affirms that the Quran is true revelation.

    The certain HourPast nationsThe record of deedsTruth of revelation

    Arabic: Uthmani script (Hafs). Translation: Persian (فارسی). Recitation: Mishary Rashid Alafasy. See Sources for full attribution.

    Surah Al-Haqqah (The Reality)

    Surah 69 of the Holy Quran · Meccan · 52 verses

    Also spelled: Al Haqqah, AlHaqqah, Haqqah, The Reality

    Surah Al-Haqqah (The Reality) is the 69th chapter of the Holy Quran. It was revealed in Mecca and contains 52 verses (ayahs). Read it below with the Arabic text, transliteration, and Persian translation, or open it as interactive flashcards to memorize it verse by verse.

    Read the full surah as text
    1. 69:1

      ٱلْحَآقَّةُ

      Al haaaqqah

      آن رخ دهنده.

    2. 69:2

      مَا ٱلْحَآقَّةُ

      Mal haaaqqah

      چيست آن رخ دهنده؟

    3. 69:3

      وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحَآقَّةُ

      Wa maaa adraaka mal haaaqqah

      و چه دانى كه آن رخ دهنده چيست؟

    4. 69:4

      كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌۢ بِٱلْقَارِعَةِ

      Kazzabat samoodu wa 'Aadum bil qaari'ah

      ثمود و عاد، آن حادثه كوبنده را تكذيب كردند.

    5. 69:5

      فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا۟ بِٱلطَّاغِيَةِ

      Fa-ammaa Samoodu fauhlikoo bittaaghiyah

      اما ثمود به [سزاى‌] سركشى [خود] به هلاكت رسيدند.

    6. 69:6

      وَأَمَّا عَادٌۭ فَأُهْلِكُوا۟ بِرِيحٍۢ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍۢ

      Wa ammaa 'Aadun fa uhlikoo bireehin sarsarin 'aatiyah

      و اما عاد، به [وسيله‌] تندبادى توفنده سركش هلاك شدند.

    7. 69:7

      سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍۢ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًۭا فَتَرَى ٱلْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍۢ

      Sakhkharahaa 'alaihim sab'a la yaalinw wa samaaniyata ayyaamin husooman fataral qawma feehaa sar'aa ka annahum a'jaazu nakhlin khaawiyah

      [كه خدا] آن را هفت شب و هشت روز پياپى بر آنان بگماشت: در آن [مدت‌] مردم را فرو افتاده مى‌ديدى، گويى آنها تنه‌هاى نخلهاى ميان تهى‌اند.

    8. 69:8

      فَهَلْ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةٍۢ

      Fahal taraa lahum mim baaqiyah

      آيا از آنان كسى را بر جاى مى‌بينى؟

    9. 69:9

      وَجَآءَ فِرْعَوْنُ وَمَن قَبْلَهُۥ وَٱلْمُؤْتَفِكَٰتُ بِٱلْخَاطِئَةِ

      Wa jaaa'a Firawnu wa man qablahoo wal mu'tafikaatu bilhaati'ah

      و فرعون و كسانى كه پيش از او بودند و [مردم‌] شهرهاى سرنگون شده [سدوم و عاموره‌] مرتكب خطا شدند.

    10. 69:10

      فَعَصَوْا۟ رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةًۭ رَّابِيَةً

      Fa'ansaw Rasoola Rabbihim fa akhazahum akhzatar raabiyah

      و از امر فرستاده پروردگارشان سرپيچى كردند، و [خدا هم‌] آنان را به گرفتنى سخت، فرو گرفت.

    11. 69:11

      إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلْمَآءُ حَمَلْنَٰكُمْ فِى ٱلْجَارِيَةِ

      Innaa lammaa taghal maaa'u hamalnaakum fil jaariyah

      ما، چون آب طغيان كرد، شما را بر كشتى سوار نموديم.

    12. 69:12

      لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةًۭ وَتَعِيَهَآ أُذُنٌۭ وَٰعِيَةٌۭ

      Linaj'alahaa lakum tazki ratanw-wa ta'iyahaa unzununw waa'iyah

      تا آن را براى شما [مايه‌] تذكرى گردانيم و گوشهاى شنوا آن را نگاه دارد.

    13. 69:13

      فَإِذَا نُفِخَ فِى ٱلصُّورِ نَفْخَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ

      Fa izaa nufikha fis soori nafkhatunw waahidah

      پس آنگاه كه در صور يك بار دميده شود.

    14. 69:14

      وَحُمِلَتِ ٱلْأَرْضُ وَٱلْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةًۭ وَٰحِدَةًۭ

      Wa humilatil ardu wal jibaalu fadukkataa dakkatanw waahidah

      و زمين و كوه‌ها از جاى خود برداشته شوند و هر دوى آنها با يك تكان ريز ريز گردند.

    15. 69:15

      فَيَوْمَئِذٍۢ وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ

      Fa yawma'izinw waqa'atil waaqi'ah

      پس آن روز است كه واقعه [آنچنانى‌] وقوع يابد.

    16. 69:16

      وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِىَ يَوْمَئِذٍۢ وَاهِيَةٌۭ

      Wanshaqqatis samaaa'u fahiya yawma 'izinw-waahiyah

      و آسمان از هم بشكافد، و در آن روز است كه آن از هم گسسته باشد.

    17. 69:17

      وَٱلْمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرْجَآئِهَا ۚ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍۢ ثَمَٰنِيَةٌۭ

      Wal malaku 'alaaa arjaaa'ihaa; wa yahmilu 'Arsha Rabbika fawqahum yawma'izin samaaniyah

      و فرشتگان در اطراف [آسمان‌]اند، و عرش پروردگارت را آن روز، هشت [فرشته ] بر سر خود بر مى‌دارند.

    18. 69:18

      يَوْمَئِذٍۢ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنكُمْ خَافِيَةٌۭ

      Yawma'izin tu'radoona laa takhfaa min kum khaafiyah

      در آن روز، شما [به پيشگاه خدا] عرضه مى‌شويد، [و] پوشيده‌اى از شما پوشيده نمى‌ماند.

    19. 69:19

      فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقْرَءُوا۟ كِتَٰبِيَهْ

      Fa ammaa man ootiya kitaabahoo biyameenihee fa yaqoolu haaa'umuq ra'oo kitaabiyah

      اما كسى كه كارنامه‌اش به دست راستش داده شود، گويد: «بياييد و كتابم را بخوانيد.

    20. 69:20

      إِنِّى ظَنَنتُ أَنِّى مُلَٰقٍ حِسَابِيَهْ

      Innee zannantu annee mulaaqin hisaabiyah

      من يقين داشتم كه به حساب خود مى‌رسم.

    21. 69:21

      فَهُوَ فِى عِيشَةٍۢ رَّاضِيَةٍۢ

      Fahuwa fee 'eeshatir raadiyah

      پس او در يك زندگى خوش است:

    22. 69:22

      فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍۢ

      Fee jannnatin 'aaliyah

      در بهشتى برين،

    23. 69:23

      قُطُوفُهَا دَانِيَةٌۭ

      Qutoofuhaa daaniyah

      [كه‌] ميوه هايش در دسترس است.

    24. 69:24

      كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَآ أَسْلَفْتُمْ فِى ٱلْأَيَّامِ ٱلْخَالِيَةِ

      Kuloo washraboo haneee'am bimaaa aslaftum fil ayyaamil khaliyah

      بخوريد و بنوشيد، گواراتان باد، به [پاداش‌] آنچه در روزهاى گذشته انجام داديد.

    25. 69:25

      وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيْتَنِى لَمْ أُوتَ كِتَٰبِيَهْ

      Wa ammaa man ootiya kitaabahoo bishimaalihee fa yaqoolu yaalaitanee lam oota kitaaabiyah

      و اما كسى كه كارنامه‌اش به دست چپش داده شود، گويد: «اى كاش كتابم را دريافت نكرده بودم.

    26. 69:26

      وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ

      Wa lam adri maa hisaabiyah

      و از حساب خود خبردار نشده بودم.

    27. 69:27

      يَٰلَيْتَهَا كَانَتِ ٱلْقَاضِيَةَ

      Yaa laitahaa kaanatil qaadiyah

      اى كاش آن [مرگ‌] كار را تمام مى‌كرد.

    28. 69:28

      مَآ أَغْنَىٰ عَنِّى مَالِيَهْ ۜ

      Maaa aghnaa 'annee maaliyah

      مال من، مرا سودى نبخشيد.

    29. 69:29

      هَلَكَ عَنِّى سُلْطَٰنِيَهْ

      Halaka 'annee sultaaniyah

      قدرت من از [كف‌] من برفت.

    30. 69:30

      خُذُوهُ فَغُلُّوهُ

      Khuzoohu faghullooh

      [گويند:] «بگيريد او را و در غل كشيد.

    31. 69:31

      ثُمَّ ٱلْجَحِيمَ صَلُّوهُ

      Summal Jaheema sallooh

      آنگاه ميان آتشش اندازيد.

    32. 69:32

      ثُمَّ فِى سِلْسِلَةٍۢ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًۭا فَٱسْلُكُوهُ

      Summa fee silsilatin zar'uhaa sab'oona ziraa'an faslukooh

      پس در زنجيرى كه درازى آن هفتاد گز است وى را در بند كشيد.

    33. 69:33

      إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ ٱلْعَظِيمِ

      Innahoo kaana laa yu'minubillaahil 'Azeem

      چرا كه او به خداى بزرگ نمى‌گرويد.

    34. 69:34

      وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ

      wa laa yahuddu 'alaa ta'aamil miskeen

      و به اطعام مسكين تشويق نمى‌كرد.

    35. 69:35

      فَلَيْسَ لَهُ ٱلْيَوْمَ هَٰهُنَا حَمِيمٌۭ

      Falaysa lahul yawma haahunaa hameem

      پس امروز او را در اينجا حمايتگرى نيست.

    36. 69:36

      وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍۢ

      Wa laa ta'aamun illaa min ghisleen

      و خوراكى جز چركابه ندارد،

    37. 69:37

      لَّا يَأْكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلْخَٰطِـُٔونَ

      Laa yaakuluhooo illal khati'oon

      كه آن را جز خطاكاران نمى‌خورند.

    38. 69:38

      فَلَآ أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ

      Falaaa uqsimu bimaa tubsiroon

      پس نه [چنان است كه مى‌پنداريد]، سوگند ياد مى‌كنم به آنچه مى‌بينيد،

    39. 69:39

      وَمَا لَا تُبْصِرُونَ

      Wa maa laa tubsiroon

      و آنچه نمى‌بينيد،

    40. 69:40

      إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ

      Innahoo laqawlu Rasoolin kareem

      كه [قرآن‌] قطعاً گفتار فرستاده‌اى بزرگوار است.

    41. 69:41

      وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍۢ ۚ قَلِيلًۭا مَّا تُؤْمِنُونَ

      Wa ma huwa biqawli shaa'ir; qaleelam maa tu'minoon

      و آن گفتار شاعرى نيست [كه‌] كمتر [به آن‌] ايمان داريد.

    42. 69:42

      وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍۢ ۚ قَلِيلًۭا مَّا تَذَكَّرُونَ

      Wa laa biqawli kaahin; qaleelam maa tazakkaroon

      و نه گفتار كاهنى [كه‌] كمتر [از آن‌] پند مى‌گيريد.

    43. 69:43

      تَنزِيلٌۭ مِّن رَّبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ

      Tanzeelum mir rabbil 'aalameen

      [پيام‌] فرودآمده‌اى است از جانب پروردگار جهانيان.

    44. 69:44

      وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ ٱلْأَقَاوِيلِ

      Wa law taqawwala 'alainaa ba'dal aqaaweel

      و اگر [او] پاره‌اى گفته‌ها بر ما بسته بود،

    45. 69:45

      لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِٱلْيَمِينِ

      La-akhaznaa minhu bilyameen

      دست راستش را سخت مى‌گرفتيم،

    46. 69:46

      ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ ٱلْوَتِينَ

      Summa laqata'naa minhul wateen

      سپس رگ قلبش را پاره مى‌كرديم،

    47. 69:47

      فَمَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَٰجِزِينَ

      Famaa minkum min ahadin'anhu haajizeen

      و هيچ يك از شما مانع از [عذاب‌] او نمى‌شد.

    48. 69:48

      وَإِنَّهُۥ لَتَذْكِرَةٌۭ لِّلْمُتَّقِينَ

      Wa innahoo latazkiratul lilmuttaqeen

      و در حقيقت، [قرآن‌] تذكارى براى پرهيزگاران است.

    49. 69:49

      وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ

      Wa inna lana'lamu anna minkum mukazzibeen

      و ما به راستى مى‌دانيم كه از [ميان‌] شما تكذيب‌كنندگانى هستند.

    50. 69:50

      وَإِنَّهُۥ لَحَسْرَةٌ عَلَى ٱلْكَٰفِرِينَ

      Wa innahu lahasratun 'alal kaafireen

      و آن واقعاً بر كافران حسرتى است.

    51. 69:51

      وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلْيَقِينِ

      Wa innahoo lahaqqul yaqeen

      و اين [قرآن‌]، بى‌شبهه، حقيقتى يقينى است.

    52. 69:52

      فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ

      Fasbbih bismi Rabbikal 'Azeem

      پس به [پاس‌] نام پروردگار بزرگت تسبيح گوى.