Surah Ash-Shu'ara

    The Poets

    الشعراء
    Progress1 / 227
    1
    الشعراء
    طسٓمٓ
    Click to flip

    You've completed Ash-Shu'ara!

    Swipe or use ← → keys to navigate, Space to flip

    About Surah Ash-Shu'ara

    Ash-Shu'ara, the Poets, recounts the stories of Musa, Ibrahim, Nuh, Hud, Salih, Lut, and Shu'ayb, each calling his people and each met with rejection. The repeated refrain underlines that the messengers asked for no reward and sought only to guide. The surah ends by clearing the Prophet (peace be upon him) of the charge that he was merely a poet.

    Stories of the messengersCalling people to truthRejection and patienceThe truth of revelation

    Arabic: Uthmani script (Hafs). Translation: Persian (فارسی). Recitation: Mishary Rashid Alafasy. See Sources for full attribution.

    Surah Ash-Shu'ara (The Poets)

    Surah 26 of the Holy Quran · Meccan · 227 verses

    Also spelled: Ash Shu'ara, AshShu'ara, Ash-Shuara, Ash Shu ara, AshShuara, Shu'ara, Shuara, Shu ara

    Surah Ash-Shu'ara (The Poets) is the 26th chapter of the Holy Quran. It was revealed in Mecca and contains 227 verses (ayahs). Read it below with the Arabic text, transliteration, and Persian translation, or open it as interactive flashcards to memorize it verse by verse.

    Read the full surah as text
    1. 26:1

      طسٓمٓ

      Taa-Seeen-Meeem

      طا، سين، ميم.

    2. 26:2

      تِلْكَ ءَايَٰتُ ٱلْكِتَٰبِ ٱلْمُبِينِ

      Tilka Aayaatul Kitaabil Mubeen

      اين است آيه‌هاى كتاب روشنگر.

    3. 26:3

      لَعَلَّكَ بَٰخِعٌۭ نَّفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا۟ مُؤْمِنِينَ

      La'allaka baakhi'un nafsaka allaa yakoonoo mu'mineen

      شايد تو از اينكه [مشركان‌] ايمان نمى‌آورند، جان خود را تباه سازى.

    4. 26:4

      إِن نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ءَايَةًۭ فَظَلَّتْ أَعْنَٰقُهُمْ لَهَا خَٰضِعِينَ

      In nashaa nunazzil 'alaihim minas samaaa'i Aayatan fazallat a'naaquhum lahaa khaadi'een

      اگر بخواهيم، معجزه‌اى از آسمان بر آنان فرود مى‌آوريم، تا در برابر آن، گردنهايشان خاضع گردد.

    5. 26:5

      وَمَا يَأْتِيهِم مِّن ذِكْرٍۢ مِّنَ ٱلرَّحْمَٰنِ مُحْدَثٍ إِلَّا كَانُوا۟ عَنْهُ مُعْرِضِينَ

      Wa maa yaateehim min zikrim minar Rahmaani muhdasin illaa kaanoo 'anhu mu'rideen

      و هيچ تذكر جديدى از سوى [خداى‌] رحمان برايشان نيامد جز اينكه همواره از آن روى برمى‌تافتند.

    6. 26:6

      فَقَدْ كَذَّبُوا۟ فَسَيَأْتِيهِمْ أَنۢبَٰٓؤُا۟ مَا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ

      Faqad kazzaboo fasa yaateehim ambaaa'u maa kaanoo bihee yastahzi'oon

      [آنان‌] در حقيقت به تكذيب پرداختند، و به زودى خبر آنچه كه بدان ريشخند مى كردند، بديشان خواهد رسيد.

    7. 26:7

      أَوَلَمْ يَرَوْا۟ إِلَى ٱلْأَرْضِ كَمْ أَنۢبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوْجٍۢ كَرِيمٍ

      Awa lam yaraw ilal ardi kam ambatnaa feehaa min kulli zawjin kareem

      مگر در زمين ننگريسته‌اند كه چه قدر در آن از هر گونه جفتهاى زيبا رويانيده‌ايم؟

    8. 26:8

      إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

      Inn fee zaalika la Aayah; wa maa kaana aksaruhum mu'mineen

      قطعاً در اين [هنرنمايى‌] عبرتى است و[لى‌] بيشترشان ايمان‌آورنده نيستند.

    9. 26:9

      وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

      Wa inna Rabbaka la Huwal 'Azeezur Raheem

      و در حقيقت، پروردگار تو همان شكست‌ناپذير مهربان است.

    10. 26:10

      وَإِذْ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱئْتِ ٱلْقَوْمَ ٱلظَّٰلِمِينَ

      Wa iz naadaa Rabbuka Moosaaa ani'-til qawmaz zaalimeen

      و [ياد كن‌] هنگامى را كه پروردگارت موسى را ندا درداد كه به سوى قوم ستمكار برو:

    11. 26:11

      قَوْمَ فِرْعَوْنَ ۚ أَلَا يَتَّقُونَ

      Qawma Fir'awn; alaa yattaqoon

      قوم فرعون؛ آيا پروا ندارند؟!

    12. 26:12

      قَالَ رَبِّ إِنِّىٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ

      Qaala Rabbi inneee akhaafu ai yukazziboon

      گفت: «پروردگارا، مى‌ترسم مرا تكذيب كنند،

    13. 26:13

      وَيَضِيقُ صَدْرِى وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِى فَأَرْسِلْ إِلَىٰ هَٰرُونَ

      Wa yadeequ sadree wa laa yantaliqu lisaanee fa arsil ilaa Haaroon

      و سينه‌ام تنگ مى‌گردد، و زبانم باز نمى‌شود، پس به سوى هارون بفرست.

    14. 26:14

      وَلَهُمْ عَلَىَّ ذَنۢبٌۭ فَأَخَافُ أَن يَقْتُلُونِ

      Wa lahum 'alaiya zambun fa akhaafu ai yaqtuloon

      و [از طرفى‌] آنان بر [گردن‌] من خونى دارند و مى‌ترسم مرا بكشند.»

    15. 26:15

      قَالَ كَلَّا ۖ فَٱذْهَبَا بِـَٔايَٰتِنَآ ۖ إِنَّا مَعَكُم مُّسْتَمِعُونَ

      Qaala kallaa fazhabaa bi Aayaatinaaa innaa ma'akum mustami'oon

      فرمود: «نه، چنين نيست؛ نشانه‌هاى ما را [براى آنان‌] بِبَريد كه ما با شما شنونده‌ايم.»

    16. 26:16

      فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولُ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ

      Faatiyaa Fir'awna faqoolaaa innaa Rasoolu Rabbil 'aalameen

      پس به سوى فرعون برويد و بگوييد: «ما پيامبر پروردگار جهانيانيم،

    17. 26:17

      أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ

      An arsil ma'anaa Baneee Israaa'eel

      فرزندان اسرائيل را با ما بفرست.»

    18. 26:18

      قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًۭا وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ

      Qaala alam nurabbika feenaa waleedanw wa labista feenaa min 'umurika sineen

      [فرعون‌] گفت: «آيا تو را از كودكى در ميان خود نپرورديم و ساليانى چند از عمرت را پيش ما نماندى؟

    19. 26:19

      وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ ٱلَّتِى فَعَلْتَ وَأَنتَ مِنَ ٱلْكَٰفِرِينَ

      Wa fa'alta fa'latakal latee fa'alta wa anta minal kaafireen

      و [سرانجام‌] كار خود را كردى، و تو از ناسپاسانى.»

    20. 26:20

      قَالَ فَعَلْتُهَآ إِذًۭا وَأَنَا۠ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ

      Qaala fa'altuhaaa izanw wa ana minad daaaleen

      گفت: «آن را هنگامى مرتكب شدم كه از گمراهان بودم،

    21. 26:21

      فَفَرَرْتُ مِنكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِى رَبِّى حُكْمًۭا وَجَعَلَنِى مِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ

      Fafarartu minkum lam maa khiftukum fawahaba lee Rabbee hukmanw wa ja'alanee minal mursaleen

      و چون از شما ترسيدم، از شما گريختم، تا پروردگارم به من دانش بخشيد و مرا از پيامبران قرار داد.

    22. 26:22

      وَتِلْكَ نِعْمَةٌۭ تَمُنُّهَا عَلَىَّ أَنْ عَبَّدتَّ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ

      Wa tilka ni'matun tamun nuhaa 'alaiya an 'abbatta Baneee Israaa'eel

      و [آيا] اينكه فرزندان اسرائيل را بنده [خود] ساخته‌اى نعمتى است كه منّتش را بر من مى‌نهى؟»

    23. 26:23

      قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ

      Qaala Fir'awnu wa maa Rabbul 'aalameen

      فرعون گفت: «و پروردگار جهانيان چيست؟»

    24. 26:24

      قَالَ رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ

      Qaala Rabbus samaawaati wal ardi wa maa bainahumaa in kuntum mooqineen

      گفت: «پروردگار آسمانها و زمين و آنچه ميان آن دو است-اگر اهل يقين باشيد.»

    25. 26:25

      قَالَ لِمَنْ حَوْلَهُۥٓ أَلَا تَسْتَمِعُونَ

      Qaala liman hawlahooo alaa tastami'oon

      [فرعون‌] به كسانى كه پيرامونش بودند گفت: «آيا نمى‌شنويد؟»

    26. 26:26

      قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ

      Qaala Rabbukum wa Rabbu aabaaa'ikumul awwaleen

      [موسى دوباره‌] گفت: «پروردگار شما و پروردگار پدران پيشين شما.»

    27. 26:27

      قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ ٱلَّذِىٓ أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌۭ

      Qaala inna Rasoolakumul lazee ursila ilaikum lamajnoon

      [فرعون‌] گفت: «واقعاً اين پيامبرى كه به سوى شما فرستاده شده، سخت ديوانه است.»

    28. 26:28

      قَالَ رَبُّ ٱلْمَشْرِقِ وَٱلْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ

      Qaala Rabbul mashriqi wal maghribi wa maa baina humaa in kuntum ta'qiloon

      [موسى‌] گفت: «پروردگار خاور و باختر و آنچه ميان آن دو است-اگر تعقّل كنيد.»

    29. 26:29

      قَالَ لَئِنِ ٱتَّخَذْتَ إِلَٰهًا غَيْرِى لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ ٱلْمَسْجُونِينَ

      Qaala la'init takhazta ilaahan ghairee la aj'alannaka minal masjooneen

      [فرعون‌] گفت: «اگر خدايى غير از من اختيار كنى قطعاً تو را از [جمله‌] زندانيان خواهم ساخت.»

    30. 26:30

      قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَىْءٍۢ مُّبِينٍۢ

      Qaala awalw ji'tuka bishai'im mubeen

      گفت: «گر چه براى تو چيزى آشكار بياورم؟»

    31. 26:31

      قَالَ فَأْتِ بِهِۦٓ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ

      Qaala faati biheee in kunta minas saadiqeen

      گفت: «اگر راست مى‌گويى آن را بياور.»

    32. 26:32

      فَأَلْقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ ثُعْبَانٌۭ مُّبِينٌۭ

      Fa alqaa 'asaahu fa izaaa hiya su'baanum mubeen

      پس عصاى خود بيفكند و بناگاه آن اژدرى نمايان شد.

    33. 26:33

      وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِىَ بَيْضَآءُ لِلنَّٰظِرِينَ

      Wa naza'a yadahoo faizaa hiya baidaaa'u linnaa zireen

      و دستش را بيرون كشيد و بناگاه آن براى تماشاگران سپيد مى‌نمود.

    34. 26:34

      قَالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُۥٓ إِنَّ هَٰذَا لَسَٰحِرٌ عَلِيمٌۭ

      Qaala lilmala-i hawlahooo inna haazaa lasaahirun 'aleem

      [فرعون‌] به سرانى كه پيرامونش بودند گفت: «واقعاً اين ساحرى بسيار داناست.

    35. 26:35

      يُرِيدُ أَن يُخْرِجَكُم مِّنْ أَرْضِكُم بِسِحْرِهِۦ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ

      Yureedu ai yukhrijakum min ardikum bisihrihee famaazaa taamuroon

      مى‌خواهد با سحر خود، شما را از سرزمينتان بيرون كند، اكنون چه رأى مى‌دهيد؟»

    36. 26:36

      قَالُوٓا۟ أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَٱبْعَثْ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ

      Qaalooo arjih wa akhaahu wab'as filmadaaa'ini haashireen

      گفتند: «او و برادرش را در بند دار و گردآورندگان را به شهرها بفرست،

    37. 26:37

      يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍۢ

      Yaatooka bikulli sah haarin 'aleem

      تا هر ساحر ماهرى را نزد تو بياورند.»

    38. 26:38

      فَجُمِعَ ٱلسَّحَرَةُ لِمِيقَٰتِ يَوْمٍۢ مَّعْلُومٍۢ

      Fa jumi'as saharatu limeeqaati Yawmim ma'loom

      پس ساحران براى موعدِ روزى معلوم گردآورى شدند.

    39. 26:39

      وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلْ أَنتُم مُّجْتَمِعُونَ

      Wa qeela linnaasi hal antum mujtami'oon

      و به توده مردم گفته شد: «آيا شما هم جمع خواهيد شد؟

    40. 26:40

      لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ ٱلسَّحَرَةَ إِن كَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَٰلِبِينَ

      La'allanaa nattabi'us saharata in kaanoo humul ghaalibeen

      بدين اميد كه اگر ساحران غالب شدند از آنان پيروى كنيم؟»

    41. 26:41

      فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالُوا۟ لِفِرْعَوْنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِن كُنَّا نَحْنُ ٱلْغَٰلِبِينَ

      Falammaa jaaa'as saharatu qaaloo li Fir'awna a'inna lanaa la ajjran in kunnaa nahnul ghaalibeen

      و چون ساحران پيش فرعون آمدند، گفتند: «آيا اگر ما غالب آييم واقعاً براى ما مزدى خواهد بود؟»

    42. 26:42

      قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ إِذًۭا لَّمِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ

      Qaala na'am wa innakum izal laminal muqarrabeen

      گفت: «آرى، و در آن صورت شما حتماً از [زمره‌] مقرّبان خواهيد شد.»

    43. 26:43

      قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلْقُوا۟ مَآ أَنتُم مُّلْقُونَ

      Qaala lahum Moosaaa alqoo maaa antum mulqoon

      موسى به آنان گفت: «آنچه را شما مى‌اندازيد بيندازيد.»

    44. 26:44

      فَأَلْقَوْا۟ حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوا۟ بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ ٱلْغَٰلِبُونَ

      Fa alqaw hibaalahum wa 'isiyyahum wa qaaloo bi'izzati Fir'awna innaa lanahnul ghaaliboon

      پس ريسمانها و چوبدستى‌هايشان را انداختند و گفتند: «به عزّت فرعون كه ما حتماً پيروزيم.»

    45. 26:45

      فَأَلْقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ

      Fa alqaa Moosaa 'asaahu fa izaa hiya talqafu maa yaafikoon

      پس موسى عصايش را انداخت و بناگاه هر چه را به دروغ برساخته بودند بلعيد.

    46. 26:46

      فَأُلْقِىَ ٱلسَّحَرَةُ سَٰجِدِينَ

      Fa ulqiyas saharatu saajideen

      در نتيجه، ساحران به حالت سجده درافتادند.

    47. 26:47

      قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ

      Qaalooo aamannaa bi Rabbil 'aalameen

      گفتند: «به پروردگار جهانيان ايمان آورديم:

    48. 26:48

      رَبِّ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ

      Rabbi Moosaa wa Haaroon

      پروردگار موسى و هارون.»

    49. 26:49

      قَالَ ءَامَنتُمْ لَهُۥ قَبْلَ أَنْ ءَاذَنَ لَكُمْ ۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِى عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلَٰفٍۢ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ

      Qaala aamantum lahoo qabla an aazana lakum innahoo lakabeerukumul lazee 'alla makumus sihra falasawfa ta'lamoon; la uqatti'anna aidiyakum wa arjulakum min khilaafinw wa la usallibanna kum ajma'een

      گفت: « [آيا] پيش از آنكه به شما اجازه دهم به او ايمان آورديد؟ قطعاً او همان بزرگ شماست كه به شما سحر آموخته است. به زودى خواهيد دانست. حتماً دستها و پاهاى شما را از چپ و راست خواهم بريد و همه‌تان را به دار خواهم آويخت.»

    50. 26:50

      قَالُوا۟ لَا ضَيْرَ ۖ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ

      Qaaloo la daira innaaa ilaa Rabbinaa munqalliboon

      گفتند: «باكى نيست، ما روى به سوى پروردگار خود مى‌آوريم.

    51. 26:51

      إِنَّا نَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَٰيَٰنَآ أَن كُنَّآ أَوَّلَ ٱلْمُؤْمِنِينَ

      Innaa natma'u ai yaghfira lanaa Rabbunna khataa yaanaaa an kunnaaa awwalal mu'mineen

      ما اميدواريم كه پروردگارمان گناهانمان را بر ما ببخشايد، [چرا] كه نخستين ايمان‌آورندگان بوديم.»

    52. 26:52

      ۞ وَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِىٓ إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ

      Wa awhainaaa ilaa Moosaaa an asri bi'ibaadeee innakum muttaba'oon

      و به موسى وحى كرديم كه: «بندگان مرا شبانه حركت ده، زيرا شما مورد تعقيب قرار خواهيد گرفت.»

    53. 26:53

      فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ

      Fa arsala Fir'awnu filmadaaa'ini haashireen

      پس فرعون مأمورانِ جمع‌آورىِ [خود را] به شهرها فرستاد،

    54. 26:54

      إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَشِرْذِمَةٌۭ قَلِيلُونَ

      Inna haaa'ulaaa'i lashir zimatun qaleeloon

      [و گفت:] «اينها عده‌اى ناچيزند.

    55. 26:55

      وَإِنَّهُمْ لَنَا لَغَآئِظُونَ

      Wa innahum lanaa laghaaa'izoon

      و راستى آنها ما را بر سر خشم آورده‌اند،

    56. 26:56

      وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَٰذِرُونَ

      Wa innaa lajamee'un haaziroon

      و[لى‌] ما همگى به حال آماده‌باش درآمده‌ايم.»

    57. 26:57

      فَأَخْرَجْنَٰهُم مِّن جَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍۢ

      Fa akhrajnaahum min Jannaatinw wa 'uyoon

      سرانجام، ما آنان را از باغستانها و چشمه‌سارها،

    58. 26:58

      وَكُنُوزٍۢ وَمَقَامٍۢ كَرِيمٍۢ

      Wa kunoozinw wa ma qaamin kareem

      و گنجينه‌ها و جايگاه‌هاى پر ناز و نعمت بيرون كرديم.

    59. 26:59

      كَذَٰلِكَ وَأَوْرَثْنَٰهَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ

      Kazaalika wa awrasnaahaa Baneee Israaa'eel

      [اراده ما] چنين بود، و آن [نعمتها] را به فرزندان اسرائيل ميراث داديم.

    60. 26:60

      فَأَتْبَعُوهُم مُّشْرِقِينَ

      Fa atba'oohum mushriqeen

      پس هنگام برآمدن آفتاب، آنها را تعقيب كردند.

    61. 26:61

      فَلَمَّا تَرَٰٓءَا ٱلْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدْرَكُونَ

      Falammaa taraaa'al jam'aani qaala as haabu Moosaaa innaa lamudrakoon

      چون دو گروه، همديگر را ديدند، ياران موسى گفتند: «ما قطعاً گرفتار خواهيم شد.»

    62. 26:62

      قَالَ كَلَّآ ۖ إِنَّ مَعِىَ رَبِّى سَيَهْدِينِ

      Qaala kallaaa inna ma'iya Rabbee sa yahdeen

      گفت: «چنين نيست، زيرا پروردگارم با من است و به زودى مرا راهنمايى خواهد كرد.»

    63. 26:63

      فَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضْرِب بِّعَصَاكَ ٱلْبَحْرَ ۖ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍۢ كَٱلطَّوْدِ ٱلْعَظِيمِ

      Fa awhainaaa ilaa Moosaaa anidrib bi'asaakal bahra fanfalaqa fakaana kullu firqin kattawdil 'azeem

      پس به موسى وحى كرديم: «با عصاى خود بر اين دريا بزن.» تا از هم شكافت، و هر پاره‌اى همچون كوهى سترگ بود.

    64. 26:64

      وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ ٱلْءَاخَرِينَ

      Wa azlafnaa sammal aakhareen

      و ديگران را بدانجا نزديك گردانيديم.

    65. 26:65

      وَأَنجَيْنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجْمَعِينَ

      Wa anjainaa Moosaa wa mam ma'ahooo ajma'een

      و موسى و همه كسانى را كه همراه او بودند نجات داديم؛

    66. 26:66

      ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْءَاخَرِينَ

      Summa aghraqnal aakhareen

      آنگاه ديگران را غرق كرديم.

    67. 26:67

      إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

      Inna fee zaalika la Aayaah; wa maa kaana aksaru hu mu'mineen

      مسلماً در اين [واقعه‌] عبرتى بود، و[لى‌] بيشترشان ايمان‌آورنده نبودند.

    68. 26:68

      وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

      Wa inna Rabbaka la Huwal 'Azeezur Raheem

      و قطعاً پروردگار تو همان شكست‌ناپذير مهربان است.

    69. 26:69

      وَٱتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرَٰهِيمَ

      Watlu 'alaihim naba-a Ibraaheem

      و بر آنان گزارش ابراهيم را بخوان.

    70. 26:70

      إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَا تَعْبُدُونَ

      Iz qaala li abeehi wa qawmihee maa ta'budoon

      آنگاه كه به پدر خود و قومش گفت: «چه مى‌پرستيد؟»

    71. 26:71

      قَالُوا۟ نَعْبُدُ أَصْنَامًۭا فَنَظَلُّ لَهَا عَٰكِفِينَ

      Qaaloo na'budu asnaaman fanazallu lahaa 'aakifeen

      گفتند: «بتانى را مى‌پرستيم و همواره ملازم آنهاييم.»

    72. 26:72

      قَالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ

      Qaala hal yasma'oona kum iz tad'oon

      گفت: «آيا وقتى دعا مى‌كنيد، از شما مى‌شنوند؟

    73. 26:73

      أَوْ يَنفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ

      Aw yanfa'oonakum aw yadurroon

      يا به شما سود يا زيان مى‌رسانند؟»

    74. 26:74

      قَالُوا۟ بَلْ وَجَدْنَآ ءَابَآءَنَا كَذَٰلِكَ يَفْعَلُونَ

      Qaaloo bal wajadnaaa aabaaa 'anaa kazaalika yaf'aloon

      گفتند: «نه، بلكه پدران خود را يافتيم كه چنين مى‌كردند.»

    75. 26:75

      قَالَ أَفَرَءَيْتُم مَّا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ

      Qaala afara 'aitum maa kuntum ta'budoon

      گفت: «آيا در آنچه مى‌پرستيده‌ايد تأمّل كرده‌ايد؟

    76. 26:76

      أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُمُ ٱلْأَقْدَمُونَ

      Antum wa aabaaa'ukumul aqdamoon

      شما و پدران پيشين شما؟

    77. 26:77

      فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّۭ لِّىٓ إِلَّا رَبَّ ٱلْعَٰلَمِينَ

      Fa innahum 'aduwwwul leee illaa Rabbal 'aalameen

      قطعاً همه آنها -جز پروردگار جهانيان- دشمن منند.

    78. 26:78

      ٱلَّذِى خَلَقَنِى فَهُوَ يَهْدِينِ

      Allazee khalaqanee fa Huwa yahdeen

      آن كس كه مرا آفريده و همو راهنماييم مى‌كند،

    79. 26:79

      وَٱلَّذِى هُوَ يُطْعِمُنِى وَيَسْقِينِ

      Wallazee Huwa yut'imunee wa yasqeen

      و آن كس كه او به من خوراك مى‌دهد و سيرابم مى‌گرداند،

    80. 26:80

      وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ

      Wa izaa mardtu fahuwa yashfeen

      و چون بيمار شوم او مرا درمان مى‌بخشد،

    81. 26:81

      وَٱلَّذِى يُمِيتُنِى ثُمَّ يُحْيِينِ

      Wallazee yumeetunee summa yuhyeen

      و آن كس كه مرا مى‌ميراند و سپس زنده‌ام مى‌گرداند،

    82. 26:82

      وَٱلَّذِىٓ أَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لِى خَطِيٓـَٔتِى يَوْمَ ٱلدِّينِ

      Wallazeee atma'u ai yaghfira lee khateee' atee Yawmad Deen

      و آن كس كه اميد دارم روز پاداش، گناهم را بر من ببخشايد.»

    83. 26:83

      رَبِّ هَبْ لِى حُكْمًۭا وَأَلْحِقْنِى بِٱلصَّٰلِحِينَ

      Rabbi hab lee hukmanw wa alhiqnee bis saaliheen

      پروردگارا، به من دانش عطا كن و مرا به صالحان ملحق فرماى،

    84. 26:84

      وَٱجْعَل لِّى لِسَانَ صِدْقٍۢ فِى ٱلْءَاخِرِينَ

      Waj'al lee lisaana sidqin fil aakhireen

      و براى من در [ميان‌] آيندگان آوازه نيكو گذار،

    85. 26:85

      وَٱجْعَلْنِى مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ

      Waj'alnee minw warasati Jannnatin Na'eem

      و مرا از وارثان بهشت پر نعمت گردان،

    86. 26:86

      وَٱغْفِرْ لِأَبِىٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ

      Waghfir li abeee innahoo kaana mind daalleen

      و بر پدرم ببخشاى كه او از گمراهان بود،

    87. 26:87

      وَلَا تُخْزِنِى يَوْمَ يُبْعَثُونَ

      Wa laa tukhzinee Yawma yub'asoon

      و روزى كه [مردم‌] برانگيخته مى‌شوند رسوايم مكن:

    88. 26:88

      يَوْمَ لَا يَنفَعُ مَالٌۭ وَلَا بَنُونَ

      Yawma laa yanfa'u maalunw wa laa banoon

      روزى كه هيچ مال و فرزندى سود نمى‌دهد،

    89. 26:89

      إِلَّا مَنْ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلْبٍۢ سَلِيمٍۢ

      Illaa man atal laaha biqalbin saleem

      مگر كسى كه دلى پاك به سوى خدا بياورد.

    90. 26:90

      وَأُزْلِفَتِ ٱلْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ

      Wa uzlifatil Jannatu lilmuttaqeen

      و [آن روز] بهشت براى پرهيزگاران نزديك مى‌گردد.

    91. 26:91

      وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِلْغَاوِينَ

      Wa burrizatil Jaheemu lilghaaween

      و جهنم براى گمراهان نمودار مى‌شود.

    92. 26:92

      وَقِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ

      Wa qeela lahum aina maa kuntum ta'budoon

      و به آنان گفته مى‌شود: «آنچه جز خدا مى‌پرستيديد كجايند؟

    93. 26:93

      مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلْ يَنصُرُونَكُمْ أَوْ يَنتَصِرُونَ

      Min doonil laahi hal yansuroonakum aw yantasiroon

      آيا ياريتان مى‌كنند يا خود را يارى مى‌دهند؟

    94. 26:94

      فَكُبْكِبُوا۟ فِيهَا هُمْ وَٱلْغَاوُۥنَ

      Fakubkiboo feehaa hum walghaawoon

      پس آنها و همه گمراهان در آن [آتش‌] افكنده مى‌شوند،

    95. 26:95

      وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ

      Wa junoodu Ibleesa ajma'oon

      و [نيز] همه سپاهيان ابليس.

    96. 26:96

      قَالُوا۟ وَهُمْ فِيهَا يَخْتَصِمُونَ

      Qaaloo wa hum feehaa yakkhtasimoon

      آنها در آنجا با يكديگر ستيزه مى‌كنند [و] مى‌گويند:

    97. 26:97

      تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِى ضَلَٰلٍۢ مُّبِينٍ

      Tallaahi in kunnaa lafee dalaalim mubeen

      «سوگند به خدا كه ما در گمراهى آشكارى بوديم،

    98. 26:98

      إِذْ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ

      Iz nusawweekum bi Rabbil 'aalameen

      آنگاه كه شما را با پروردگار جهانيان برابر مى‌كرديم،

    99. 26:99

      وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلْمُجْرِمُونَ

      Wa maaa adallanaaa illal mujrimoon

      و جز تباهكاران ما را گمراه نكردند،

    100. 26:100

      فَمَا لَنَا مِن شَٰفِعِينَ

      Famaa lanaa min shaa fi'een

      در نتيجه شفاعتگرانى نداريم،

    101. 26:101

      وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍۢ

      Wa laa sadeeqin hameem

      و نه دوستى نزديك.

    102. 26:102

      فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةًۭ فَنَكُونَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ

      Falaw anna lanaa karratan fanakoona minal mu'mineen

      و اى كاش كه بازگشتى براىِ ما بود و از مؤمنان مى‌شديم.

    103. 26:103

      إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

      Inna fee zaalika la Aayatanw wa maa kaana aksaruhum mu'mineen

      حقاً در اين [سرگذشت درس‌] عبرتى است و[لى‌] بيشترشان مؤمن نبودند.

    104. 26:104

      وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

      Wa inna Rabbaka la Huwal 'Azeezur Raheem

      و در حقيقت، پروردگار تو همان شكست‌ناپذير مهربان است.

    105. 26:105

      كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ ٱلْمُرْسَلِينَ

      Kazzabat qawmu Noohinil Mursaleen

      قوم نوح پيامبران را تكذيب كردند.

    106. 26:106

      إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ

      Iz qaala lahum akhoohum Noohun alaa tattaqoon

      چون برادرشان نوح به آنان گفت: «آيا پروا نداريد؟

    107. 26:107

      إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ

      Innee lakum Rasoolun ameen

      من براى شما فرستاده‌اى در خور اعتمادم؛

    108. 26:108

      فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

      Fattaqullaaha wa atee'oon

      از خدا پروا كنيد و فرمانم ببريد،

    109. 26:109

      وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ

      Wa maaa as'alukum 'alaihi min ajrin in ajriya illaa 'alaa Rabbil 'aalameen

      و بر اين [رسالت‌] اجرى از شما طلب نمى‌كنم. اجر من جز بر عهده پروردگار جهانيان نيست.

    110. 26:110

      فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

      Fattaqul laaha wa atee'oon

      پس، از خدا پروا كنيد و فرمانم ببريد.»

    111. 26:111

      ۞ قَالُوٓا۟ أَنُؤْمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلْأَرْذَلُونَ

      Qaalooo anu'minu laka wattaba 'akal arzaloon

      گفتند: «آيا به تو ايمان بياوريم و حال آنكه فرومايگان از تو پيروى كرده‌اند؟»

    112. 26:112

      قَالَ وَمَا عِلْمِى بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ

      Qaala wa maa 'ilmee bimaa kaanoo ya'maloon

      [نوح‌] گفت: «به [جزئيات‌] آنچه مى‌كرده‌اند چه آگاهى دارم؟

    113. 26:113

      إِنْ حِسَابُهُمْ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّى ۖ لَوْ تَشْعُرُونَ

      In hisaabuhum illaa 'alaa Rabbee law tash'uroon

      حسابشان -اگر درمى‌يابيد- جز با پروردگارم نيست.

    114. 26:114

      وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلْمُؤْمِنِينَ

      Wa maaa ana bitaaridil mu'mineen

      و من طردكننده مؤمنان نيستم.

    115. 26:115

      إِنْ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٌۭ مُّبِينٌۭ

      In ana illaa nazeerum mubeen

      من جز هشداردهنده‌اى آشكار [بيش‌] نيستم.»

    116. 26:116

      قَالُوا۟ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَٰنُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمَرْجُومِينَ

      Qaaloo la'il lam tantahi yaa Noohu latakoonanna minal marjoomeen

      گفتند: «اى نوح، اگر دست برندارى قطعاً از [جمله‌] سنگسارشدگان خواهى بود.»

    117. 26:117

      قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِى كَذَّبُونِ

      Qaala Rabbi inna qawmee kazzaboon

      گفت: «پروردگارا، قوم من مرا تكذيب كردند؛

    118. 26:118

      فَٱفْتَحْ بَيْنِى وَبَيْنَهُمْ فَتْحًۭا وَنَجِّنِى وَمَن مَّعِىَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ

      Faftab bainee wa bai nahum fat hanw wa najjinee wa mam ma'iya minal mu'mineen

      ميان من و آنان فيصله ده، و من و هر كس از مؤمنان را كه با من است نجات بخش.»

    119. 26:119

      فَأَنجَيْنَٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ

      Fa anjainaahu wa mamma'ahoo fil fulkil mashhoon

      پس او و هر كه را در آن كشتى آكنده با او بود، رهانيديم؛

    120. 26:120

      ثُمَّ أَغْرَقْنَا بَعْدُ ٱلْبَاقِينَ

      Summa aghraqnaa ba'dul baaqeen

      آنگاه باقى‌ماندگان را غرق كرديم.

    121. 26:121

      إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

      Inna fee zaalika la Aayaah; wa maa kaana aksaruhum mu'mineen

      قطعاً در اين [ماجرا درس‌] عبرتى بود، و[لى‌] بيشترشان ايمان‌آورنده نبودند.

    122. 26:122

      وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

      Wa inna Rabbaka la huwal 'Azeezur Raheem

      و در حقيقت، پروردگار تو همان شكست‌ناپذير مهربان است.

    123. 26:123

      كَذَّبَتْ عَادٌ ٱلْمُرْسَلِينَ

      Kazzabat 'Aadunil mursaleen

      عاديان، پيامبران [خدا] را تكذيب كردند.

    124. 26:124

      إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ

      Iz qaala lahum akhoohum Hoodun alaa tattaqoon

      آنگاه كه برادرشان هود به آنان گفت: «آيا پروا نداريد؟

    125. 26:125

      إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ

      Innee lakum Rasoolun ameen

      من براى شما فرستاده‌اى در خور اعتمادم.

    126. 26:126

      فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

      Fattaqullaaha wa atee'oon

      از خدا پروا كنيد و فرمانم ببريد.

    127. 26:127

      وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ

      Wa maa as'alukum 'alaihi min ajrin in ajriya illaa 'alaa Rabbil 'aalameen

      و بر اين [رسالت‌] اجرى از شما طلب نمى‌كنم. اجر من جز بر عهده پروردگار جهانيان نيست.

    128. 26:128

      أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ ءَايَةًۭ تَعْبَثُونَ

      Atabnoona bikulli ree'in aayatan ta'basoon

      آيا بر هر تپه‌اى بنايى مى‌سازيد كه [در آن‌] دست به بيهوده‌كارى زنيد؟

    129. 26:129

      وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ

      Wa tattakhizoona masaani'a la'allakum takhludoon

      و كاخهاى استوار مى‌گيريد به اميد آنكه جاودانه بمانيد؟

    130. 26:130

      وَإِذَا بَطَشْتُم بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ

      Wa izaa batashtum batashtum jabbaareen

      و چون حمله‌ور مى‌شويد [چون‌] زورگويان حمله‌ور مى‌شويد؟

    131. 26:131

      فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

      Fattaqul laaha wa atee'oon

      پس، از خدا پروا داريد و فرمانم ببريد.

    132. 26:132

      وَٱتَّقُوا۟ ٱلَّذِىٓ أَمَدَّكُم بِمَا تَعْلَمُونَ

      Wattaqul lazeee amad dakum bimaa ta'lamoon

      و از آن كس كه شما را به آنچه مى‌دانيد مدد كرد پروا داريد:

    133. 26:133

      أَمَدَّكُم بِأَنْعَٰمٍۢ وَبَنِينَ

      Amaddakum bi an'aa minw wa baneen

      شما را به [دادن‌] دامها و پسران مدد كرد،

    134. 26:134

      وَجَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍ

      Wa jannaatinw wa 'uyoon

      و به [دادن‌] باغها و چشمه‌ساران؛

    135. 26:135

      إِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍۢ

      Innee akhaafu 'alaikum 'azaaba Yawmin 'azeem

      من از عذاب روزى هولناك بر شما مى‌ترسم.

    136. 26:136

      قَالُوا۟ سَوَآءٌ عَلَيْنَآ أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُن مِّنَ ٱلْوَٰعِظِينَ

      Qaaloo sawaaa'un 'alainaaa awa 'azta am lam takum minal waa'izeen

      گفتند: «خواه اندرز دهى و خواه از اندرزدهندگان نباشى براى ما يكسان است.

    137. 26:137

      إِنْ هَٰذَآ إِلَّا خُلُقُ ٱلْأَوَّلِينَ

      In haazaaa illaa khuluqul awwaleen

      اين جز شيوه پيشينيان نيست.

    138. 26:138

      وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ

      Wa maa nahnu bimu 'azzabeen

      و ما عذاب نخواهيم شد.»

    139. 26:139

      فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَٰهُمْ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

      Fakazzaboohu fa ahlaknaahum; inna fee zaalika la aayah; wa maa kaana aksaruhum mu'mineen

      پس تكذيبش كردند و هلاكشان كرديم. قطعاً در اين [ماجرا درس‌] عبرتى بود، و[لى‌] بيشترشان ايمان‌آورنده نبودند.

    140. 26:140

      وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

      Wa inna Rabbaka la huwal 'Azeezur Raheem

      و در حقيقت، پروردگار تو همان شكست‌ناپذير مهربان است.

    141. 26:141

      كَذَّبَتْ ثَمُودُ ٱلْمُرْسَلِينَ

      Kazzabat Samoodul mursaleen

      ثموديان، پيامبران [خدا] را تكذيب كردند؛

    142. 26:142

      إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صَٰلِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ

      Iz qaala lahum akhoohum Saalihun alaa tattaqoon

      آنگاه كه برادرشان صالح به آنان گفت: «آيا پروا نداريد؟

    143. 26:143

      إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ

      Innee lakum Rasoolun ameen

      من براى شما فرستاده‌اى در خور اعتمادم.

    144. 26:144

      فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

      Fattaqul laaha wa atee'oon

      از خدا پروا كنيد و فرمانم ببريد.

    145. 26:145

      وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ

      Wa maaa as'alukum 'alaihi min ajrin in ajriya illaa 'alaa Rabbil 'aalameen

      و بر اين [رسالت‌] اجرى از شما طلب نمى‌كنم. اجر من جز بر عهده پروردگار جهانيان نيست.

    146. 26:146

      أَتُتْرَكُونَ فِى مَا هَٰهُنَآ ءَامِنِينَ

      Atutrakoona fee maa haahunnaaa aamineen

      آيا شما را در آنچه اينجا داريد آسوده رها مى‌كنند؟

    147. 26:147

      فِى جَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍۢ

      Fee jannaatinw wa 'uyoon

      در باغها و در كنار چشمه‌ساران،

    148. 26:148

      وَزُرُوعٍۢ وَنَخْلٍۢ طَلْعُهَا هَضِيمٌۭ

      Wa zuroo inw wa nakhlin tal 'uhaa hadeem

      و كشتزارها و خرمابنانى كه شكوفه‌هايشان لطيف است؟

    149. 26:149

      وَتَنْحِتُونَ مِنَ ٱلْجِبَالِ بُيُوتًۭا فَٰرِهِينَ

      Wa tanhitoona minal jibaali buyootan faariheen

      و هنرمندانه براى خود از كوهها خانه‌هايى مى‌تراشيد.

    150. 26:150

      فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

      Fattaqul laaha wa atee'oon

      از خدا پروا كنيد و فرمانم ببريد.

    151. 26:151

      وَلَا تُطِيعُوٓا۟ أَمْرَ ٱلْمُسْرِفِينَ

      Wa laa tutee'ooo amral musrifeen

      و فرمان افراطگران را پيروى مكنيد:

    152. 26:152

      ٱلَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ

      Allazeena yufsidoona fil ardi wa laa yuslihoon

      آنان كه در زمين فساد مى‌كنند و اصلاح نمى‌كنند.»

    153. 26:153

      قَالُوٓا۟ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلْمُسَحَّرِينَ

      Qaalooo innamaa anta minal musahhareen

      گفتند: «قطعاً تو از افسون‌شدگانى.

    154. 26:154

      مَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌۭ مِّثْلُنَا فَأْتِ بِـَٔايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ

      Maaa anta illaa basharum mislunaa faati bi Aayatin in kunta minas saadiqeen

      تو جز بشرى مانند ما [بيش‌] نيستى. اگر راست مى‌گويى معجزه‌اى بياور.

    155. 26:155

      قَالَ هَٰذِهِۦ نَاقَةٌۭ لَّهَا شِرْبٌۭ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍۢ مَّعْلُومٍۢ

      Qaala haazihee naaqatul lahaa shirbunw w alakum shirbu yawmim ma'loom

      گفت: «اين ماده‌شترى است كه نوبتى از آب او راست و روزى معين نوبت آب شماست.

    156. 26:156

      وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٍۢ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍۢ

      Wa laa tamassoohaa bisooo'in fa yaakhuzakum 'azaabu Yawmin 'Azeem

      و به آن گزندى مرسانيد كه عذاب روزى هولناك شما را فرو مى‌گيرد.

    157. 26:157

      فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُوا۟ نَٰدِمِينَ

      Fa'aqaroohaa fa asbahoo naadimeen

      پس آن را پى كردند و پشيمان گشتند.

    158. 26:158

      فَأَخَذَهُمُ ٱلْعَذَابُ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

      Fa akhazahumul 'azaab; inna fee zaalika la Aayah; wa maa kaana aksaruhum m'mineen

      آنگاه آنان را عذاب فرو گرفت. قطعاً در اين [ماجرا] عبرتى است، و[لى‌] بيشترشان ايمان‌آورنده نبودند.

    159. 26:159

      وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

      Wa inna Rabbaka la Huwal 'Azeezur Raheem

      و در حقيقت، پروردگار تو همان شكست‌ناپذير مهربان است.

    160. 26:160

      كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ ٱلْمُرْسَلِينَ

      kazzabat qawmu Lootinil mursaleen

      قوم لوط فرستادگان را تكذيب كردند.

    161. 26:161

      إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ

      Iz qaala lahum akhoohum Lootun alaa tattaqoon

      آنگاه برادرشان لوط به آنان گفت: «آيا پروا نداريد؟

    162. 26:162

      إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ

      Innee lakum rasoolun ameen

      من براى شما فرستاده‌اى در خور اعتمادم.

    163. 26:163

      فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

      Fattaqul laaha wa atee'oon

      از خدا پروا داريد و فرمانم ببريد.

    164. 26:164

      وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ

      Wa maaa as'alukum 'alaihi min ajrin in ajriya illaa 'alaa Rabbil 'aalameen

      و بر اين [رسالت‌] اجرى از شما طلب نمى‌كنم. اجر من جز بر عهده پروردگار جهانيان نيست.

    165. 26:165

      أَتَأْتُونَ ٱلذُّكْرَانَ مِنَ ٱلْعَٰلَمِينَ

      Ataatoonaz zukraana minal 'aalameen

      آيا از ميان مردم جهان، با مردها در مى‌آميزيد؟

    166. 26:166

      وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُم مِّنْ أَزْوَٰجِكُم ۚ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ عَادُونَ

      Wa tazaroona maa khalaqa lakum Rabbukum min azwaajikum; bal antum qawmun 'aadoon

      و آنچه را پروردگارتان از همسرانتان براى شما آفريده وامى‌گذاريد؟ [نه،] بلكه شما مردمى تجاوزكاريد.

    167. 26:167

      قَالُوا۟ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمُخْرَجِينَ

      Qaloo la'il lam tantahi yaa Lootu latakoonanna minal mukhrajeen

      گفتند: «اى لوط، اگر دست برندارى، قطعاً از اخراج‌شدگان خواهى بود.»

    168. 26:168

      قَالَ إِنِّى لِعَمَلِكُم مِّنَ ٱلْقَالِينَ

      Qaala innee li'amalikum minal qaaleen

      گفت: «به راستى من دشمن كردار شمايم.

    169. 26:169

      رَبِّ نَجِّنِى وَأَهْلِى مِمَّا يَعْمَلُونَ

      Rabbi najjjinee wa ahlee mimmmaa ya'maloon

      پروردگارا، مرا و كسان مرا از آنچه انجام مى‌دهند رهايى بخش.»

    170. 26:170

      فَنَجَّيْنَٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ

      Fanajjainaahu wa ahlahooo ajma'een

      پس او و كسانش را همگى، رهانيديم-

    171. 26:171

      إِلَّا عَجُوزًۭا فِى ٱلْغَٰبِرِينَ

      Illaa 'ajoozan filghaabireen

      جز پيرزنى كه از باقى‌ماندگان [در خاكستر آتش‌] بود.

    172. 26:172

      ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْءَاخَرِينَ

      Summa dammarnal aa khareen

      سپس ديگران را سخت هلاك كرديم.

    173. 26:173

      وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِم مَّطَرًۭا ۖ فَسَآءَ مَطَرُ ٱلْمُنذَرِينَ

      Wa amtarnaa 'alaihim mataran fasaaa'a matarul munzareen

      و بر [سر] آنان بارانى [از آتش گوگرد] فرو ريختيم. و چه بد بود باران بيم‌داده‌شدگان.

    174. 26:174

      إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

      Inna fee zaalika la Aayah; wa maa kaana aksaruhum mu'mineen

      قطعاً در اين [عقوبت‌] عبرتى است، و[لى‌] بيشترشان ايمان‌آورنده نبودند.

    175. 26:175

      وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

      Wa inna Rabbaka la Huwal 'Azeezur Raheem

      و در حقيقت، پروردگار تو همان شكست‌ناپذير مهربان است.

    176. 26:176

      كَذَّبَ أَصْحَٰبُ لْـَٔيْكَةِ ٱلْمُرْسَلِينَ

      Kazzaba As haabul Aykatil mursaleen

      اصحاب ايكه فرستادگان را تكذيب كردند.

    177. 26:177

      إِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَلَا تَتَّقُونَ

      Iz qaala lahum Shu'aybun alaa tattaqoon

      آنگاه كه شعيب به آنان گفت: «آيا پروا نداريد؟

    178. 26:178

      إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ

      Innee lakum Rasoolun ameen

      من براى شما فرستاده‌اى در خور اعتمادم.

    179. 26:179

      فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

      Fattaqul laaha wa atee'oon

      از خدا پروا داريد و فرمانم ببريد.

    180. 26:180

      وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ

      Wa maaa as'alukum 'alaihi min ajrin in ajriya illaa 'alaa Rabbil 'aalameen

      و بر اين [رسالت‌] اجرى از شما طلب نمى‌كنم. اجر من جز بر عهده پروردگار جهانيان نيست.

    181. 26:181

      ۞ أَوْفُوا۟ ٱلْكَيْلَ وَلَا تَكُونُوا۟ مِنَ ٱلْمُخْسِرِينَ

      Awful kaila wa laa takoonoo minal mukhsireen

      پيمانه را تمام دهيد و از كم‌فروشان مباشيد.

    182. 26:182

      وَزِنُوا۟ بِٱلْقِسْطَاسِ ٱلْمُسْتَقِيمِ

      Wa zinoo bilqistaasil mustaqeem

      و با ترازوى درست بسنجيد.

    183. 26:183

      وَلَا تَبْخَسُوا۟ ٱلنَّاسَ أَشْيَآءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا۟ فِى ٱلْأَرْضِ مُفْسِدِينَ

      Wa laa tabkhasun naasa ashyaaa 'ahum wa laa ta'saw fil ardi mufsideen

      و از ارزش اموال مردم مكاهيد و در زمين سر به فساد بر مداريد.

    184. 26:184

      وَٱتَّقُوا۟ ٱلَّذِى خَلَقَكُمْ وَٱلْجِبِلَّةَ ٱلْأَوَّلِينَ

      Wattaqul lazee khalaqakum waljibillatal awwaleen

      و از آن كس كه شما و خلق [انبوه‌] گذشته را آفريده است پروا كنيد.»

    185. 26:185

      قَالُوٓا۟ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلْمُسَحَّرِينَ

      Qaalooo innamaa anta minal musahhareen

      گفتند: «تو واقعاً از افسون‌شدگانى.»

    186. 26:186

      وَمَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌۭ مِّثْلُنَا وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ ٱلْكَٰذِبِينَ

      Wa maaa anta illaa basharum mislunaa wa innazunnuka laminal kaazibeen

      «و تو جز بشرى مانند ما [بيش‌] نيستى، و قطعاً تو را از دروغگويان مى‌دانيم.

    187. 26:187

      فَأَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًۭا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ

      Fa asqit 'alainaa kisafam minas samaaa'i in kunta minas saadiqeen

      پس اگر از راستگويانى، پاره‌اى از آسمان بر [سر] ما بيفكن.»

    188. 26:188

      قَالَ رَبِّىٓ أَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُونَ

      Qaala Rabbeee a'lamu bimaa ta'maloon

      [شعيب‌] گفت: «پروردگارم به آنچه مى‌كنيد داناتر است.»

    189. 26:189

      فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ ٱلظُّلَّةِ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ

      Fakazzaboohu fa akhazahum 'azaabu Yawmiz zullah; innahoo kaana 'azaaba Yawmin 'Azeem

      پس او را تكذيب كردند، و عذابِ روزِ ابر [آتشبار] آنان را فرو گرفت. به راستى آن، عذاب روزى هولناك بود.

    190. 26:190

      إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

      Inna fee zaalika la Aayah; wa maa kaana aksaruhum mu'mineen

      قطعاً در اين [عقوبت درسِ‌] عبرتى است، و[لى‌] بيشترشان ايمان آورنده نبودند.

    191. 26:191

      وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

      Wa inna Rabbaka la huwal 'Azeezur Raheem

      و در حقيقت، پروردگار تو همان شكست‌ناپذير مهربان است.

    192. 26:192

      وَإِنَّهُۥ لَتَنزِيلُ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ

      Wa innahoo latanzeelu Rabbil 'aalameen

      و راستى كه اين [قرآن‌] وحى پروردگار جهانيان است.

    193. 26:193

      نَزَلَ بِهِ ٱلرُّوحُ ٱلْأَمِينُ

      Nazala bihir Roohul Ameen

      «روح الامين» آن را بر دلت نازل كرد،

    194. 26:194

      عَلَىٰ قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ ٱلْمُنذِرِينَ

      'Alaa qalbika litakoona minal munzireen

      تا از [جمله‌] هشداردهندگان باشى؛

    195. 26:195

      بِلِسَانٍ عَرَبِىٍّۢ مُّبِينٍۢ

      Bilisaanin 'Arabiyyim mubeen

      به زبان عربى روشن،

    196. 26:196

      وَإِنَّهُۥ لَفِى زُبُرِ ٱلْأَوَّلِينَ

      Wa innahoo lafee Zuburil awwaleen

      و [وصف‌] آن در كتابهاى پيشينيان آمده است.

    197. 26:197

      أَوَلَمْ يَكُن لَّهُمْ ءَايَةً أَن يَعْلَمَهُۥ عُلَمَٰٓؤُا۟ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ

      Awalam yakul lahum Aayatan ai ya'lamahoo 'ulamaaa'u Baneee Israaa'eel

      آيا براى آنان، اين خود دليلى روشن نيست كه علماى بنى‌اسرائيل از آن اطّلاع دارند؟

    198. 26:198

      وَلَوْ نَزَّلْنَٰهُ عَلَىٰ بَعْضِ ٱلْأَعْجَمِينَ

      Wa law nazzalnaahu 'alaa ba'dil a'jameen

      و اگر آن را بر برخى از غير عرب زبانان نازل مى‌كرديم،

    199. 26:199

      فَقَرَأَهُۥ عَلَيْهِم مَّا كَانُوا۟ بِهِۦ مُؤْمِنِينَ

      Faqara ahoo 'alaihim maa kaanoo bihee mu'mineen

      و پيامبر آن را برايشان مى‌خواند به آن ايمان نمى‌آوردند.

    200. 26:200

      كَذَٰلِكَ سَلَكْنَٰهُ فِى قُلُوبِ ٱلْمُجْرِمِينَ

      Kazaalika salaknaahu fee quloobil mujrimeen

      اين گونه در دلهاى گناهكاران، [انكار را] راه مى‌دهيم:

    201. 26:201

      لَا يُؤْمِنُونَ بِهِۦ حَتَّىٰ يَرَوُا۟ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَلِيمَ

      Laa yu'minoona bihee hattaa yarawul 'azaabal aleem

      كه به آن نگروند تا عذاب پردرد را ببينند،

    202. 26:202

      فَيَأْتِيَهُم بَغْتَةًۭ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ

      Fayaatiyahum baghtatanw wa hum laa yash'uroon

      كه به طور ناگهانى -در حالى كه بى‌خبرند- بديشان برسد.

    203. 26:203

      فَيَقُولُوا۟ هَلْ نَحْنُ مُنظَرُونَ

      Fa yaqooloo hal nahnu munzaroon

      و بگويند: «آيا مهلت خواهيم يافت؟»

    204. 26:204

      أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ

      Aafabi 'azaabinaa yasta'jiloon

      پس آيا عذاب ما را به شتاب مى‌خواهند؟

    205. 26:205

      أَفَرَءَيْتَ إِن مَّتَّعْنَٰهُمْ سِنِينَ

      Aara'aita im matta'naahum sineen

      مگر نمى‌دانى كه اگر سالها آنان را برخوردار كنيم،

    206. 26:206

      ثُمَّ جَآءَهُم مَّا كَانُوا۟ يُوعَدُونَ

      Summa jaaa'ahum maa kaanoo yoo'adoon

      و آنگاه آنچه كه [بدان‌] بيم داده مى‌شوند بديشان برسد،

    207. 26:207

      مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يُمَتَّعُونَ

      Maaa aghnaaa 'anhum maa kaanoo yumaatoo'oon

      آنچه از آن برخوردار مى‌شدند، به كارشان نمى‌آيد [و عذاب را از آنان دفع نمى‌كند]؟

    208. 26:208

      وَمَآ أَهْلَكْنَا مِن قَرْيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ

      Wa maaa ahlaknaa min qaryatin illaa lahaa munziroon

      و هيچ شهرى را هلاك نكرديم مگر آنكه براى آن هشداردهندگانى بود.

    209. 26:209

      ذِكْرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَٰلِمِينَ

      Zikraa wa maa kunnaa zaalimeen

      [تا آنان را] تذكر [دهند]؛ و ما ستمكار نبوده‌ايم.

    210. 26:210

      وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ ٱلشَّيَٰطِينُ

      Wa maa tanazzalat bihish Shayaateen

      و شيطانها آن را فرود نياورده‌اند.

    211. 26:211

      وَمَا يَنۢبَغِى لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيعُونَ

      Wa maa yambaghee lahum wa maa yastatee'oon

      و آنان را نسزد و نمى‌توانند [وحى كنند].

    212. 26:212

      إِنَّهُمْ عَنِ ٱلسَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ

      Innahum 'anis sam'i lama'zooloon

      در حقيقت آنها از شنيدن، معزول [و محروم‌]اند.

    213. 26:213

      فَلَا تَدْعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَتَكُونَ مِنَ ٱلْمُعَذَّبِينَ

      Falaa tad'u ma'al laahi ilaahan aakhara fatakoona minal mu'azzabeen

      پس با خدا، خداى ديگر مخوان كه از عذاب‌شدگان خواهى شد.

    214. 26:214

      وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ ٱلْأَقْرَبِينَ

      Wa anzir 'asheeratakal aqrabeen

      و خويشان نزديكت را هشدار ده.

    215. 26:215

      وَٱخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ

      Wakhfid janaahaka limanit taba 'aka minal mu'mineen

      و براى آن مؤمنانى كه تو را پيروى كرده‌اند، بال خود را فرو گستر.

    216. 26:216

      فَإِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ إِنِّى بَرِىٓءٌۭ مِّمَّا تَعْمَلُونَ

      Fa in asawka faqul innee bareee'um mimmmaa ta'maloon

      و اگر تو را نافرمانى كردند، بگو: «من از آنچه مى‌كنيد بيزارم.»

    217. 26:217

      وَتَوَكَّلْ عَلَى ٱلْعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ

      Wa tawakkal alal 'Azeezir Raheem

      و بر [خداىِ‌] عزيزِ مهربان توكل كن،

    218. 26:218

      ٱلَّذِى يَرَىٰكَ حِينَ تَقُومُ

      Allazee yaraaka heena taqoom

      آن كس كه چون [به نماز] برمى‌خيزى تو را مى‌بيند،

    219. 26:219

      وَتَقَلُّبَكَ فِى ٱلسَّٰجِدِينَ

      Wa taqallubaka fis saajideen

      و حركت تو را در ميان سجده‌كنندگان [مى‌نگرد].

    220. 26:220

      إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ

      Innahoo Huwas Samee'ul 'Aleem

      او همان شنواى داناست.

    221. 26:221

      هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلَىٰ مَن تَنَزَّلُ ٱلشَّيَٰطِينُ

      Hal unabbi'ukum 'alaa man tanazzalush Shayaateen

      آيا شما را خبر دهم كه شياطين بر چه كسى فرود مى‌آيند؟

    222. 26:222

      تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍۢ

      Tanazzalu 'alaa kulli affaakin aseem

      بر هر دروغزن گناهكارى فرود مى‌آيند،

    223. 26:223

      يُلْقُونَ ٱلسَّمْعَ وَأَكْثَرُهُمْ كَٰذِبُونَ

      Yulqoonas sam'a wa aksaruhum aaziboon

      كه [دزدانه‌] گوش فرا مى‌دارند و بيشترشان دروغگويند،

    224. 26:224

      وَٱلشُّعَرَآءُ يَتَّبِعُهُمُ ٱلْغَاوُۥنَ

      Washshu 'araaa'u yattabi 'uhumul ghaawoon

      و شاعران را گمراهان پيروى مى‌كنند.

    225. 26:225

      أَلَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِى كُلِّ وَادٍۢ يَهِيمُونَ

      Alam tara annahum fee kulli waadiny yaheemoon

      آيا نديده‌اى كه آنان در هر واديى سرگردانند؟

    226. 26:226

      وَأَنَّهُمْ يَقُولُونَ مَا لَا يَفْعَلُونَ

      Wa annahum yaqooloona ma laa yaf'aloon

      و آنانند كه چيزهايى مى‌گويند كه انجام نمى‌دهند.

    227. 26:227

      إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَذَكَرُوا۟ ٱللَّهَ كَثِيرًۭا وَٱنتَصَرُوا۟ مِنۢ بَعْدِ مَا ظُلِمُوا۟ ۗ وَسَيَعْلَمُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓا۟ أَىَّ مُنقَلَبٍۢ يَنقَلِبُونَ

      Illal lazeena aamanoo w a'amilus saalihaati wa zakarul laaha kaseeranw wantasaroo mim ba'di maa zulimoo; wa saya'lamul lazeena zalamooo aiya munqalbiny yanqaliboon

      مگر كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده و خدا را بسيار به ياد آورده و پس از آنكه مورد ستم قرار گرفته‌اند يارى خواسته‌اند. و كسانى كه ستم كرده‌اند به زودى خواهند دانست به كدام بازگشتگاه برخواهند گشت.